از دیگر فواید ورزش تأثیر مطلوب بر روح و روان و شخصیت اجتماعی هر فرد است. انجام فعالیت های بدنی یکی از بهترین راه های کسب ”احساس خوب“ در طول روز است. وقتی ورزش می کنید خود را از همه تنش های روزانه، همه استرس هایی که به شما وارد شده و همه فشارهای روانی می رهانید. چرا که در حال ورزش کردن با ترشح اندروفین از مغز شما احساس آسودگی خاطر و آرامش می کنید.
ورزش می تواند به جوان نگه داشتن فکر شما کمک کند. تحقیقات انجام گرفته بر روی موش ها نشان می دهد که موش هایی که در روز روی یک چرخ می دوند، سلول های عصبی جدید بیشتری تولید کرده و ارتباطات تقویت کننده حافظه در مغزشان، نسبت به موش های ساکن و بی حرکت بیشتر است. تحقیقات انجام گرفته روی انسان ها در مورد پیری و ورزش نیز نشان می دهد که بین فعالیت جسمانی و حفظ توانایی شناخت در افراد پیر ارتباط وجود دارد.
تحلیل محتوای سخنان ورزشکاران نشان میدهد ۲۹ تن از آنان، به دلیل مسائل ورزشی ایران را ترک کردهاند. نارضایتی از مسئولان وقت فدراسیون یا شرایط حاکم بر ورزش کشور در رقم خوردن این شکل از مهاجرت نقشی اساسی داشته است.
رحمتالله خدادادی
ایرنا / تحلیل محتوای سخنان ورزشکاران نشان میدهد ۲۹ تن از آنان، به دلیل مسائل ورزشی ایران را ترک کردهاند. نارضایتی از مسئولان وقت فدراسیون یا شرایط حاکم بر ورزش کشور در رقم خوردن این شکل از مهاجرت نقشی اساسی داشته است.
مقدمه خبر مهاجرت ورزشکاران رشتههای مختلف ورزشی همیشه تلخ است، هر چند بسیاری از آنان برای ادامه تحصیل و برخی دیگر به دلیل داشتن رقبای فراوان در رشته خود برای حضور در مسابقات المپیک یا قهرمانی قارهای چارهای جز لژیونر شدن برای کشور دیگری ندارند. با این وجود، همواره این رویداد موج منفی در جامعه ایجاد میکند و پیامدهای فراوانی برای کشور دارد زیرا شانگر کوچ نخبگان از وطن است.
در نیم قرن اخیر ایرانیها موجهای مهاجرت زیادی را تجربه کردهاند و میتوان گفت کشورمان در حال حاضر در موج تازهای قرار دارد. در دهه ۶۰ ایران با موج جدیدی از مهاجرت روبهرو شد که در دوران انقلاب و آغاز جنگ بود و عدهای به دلیل فرار از جنگ از ایران رفتند و تعدادی با انگیزههای سیاسی. موج بعدی مهاجرت در دهه هشتاد با فرار مغزها از دانشگاههای برتر کشور همراه بود که در این دوره با خروج موجی از المپیادیها و نخبگان به غرب و مراکز علمی و دانشگاهی معتبر جهان مواجه شدیم. در همین زمان شاهد یک موج خروج سرمایه از کشور به کشورهایی مانند کانادا، آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی بودیم.
دهه ۹۰ به دلیل افزایش قیمت ارز، گرانی، تورم، بیثباتی و چالشهای اقتصادی، وضعیت روانی جامعه دچار بحران شد تا یک موج مهاجرت به کانادا، گرجستان، ترکیه و سایر کشورها به راه بیفتد. در دوره حاضر هم موج دیگری در جریان است؛ مهاجرت استادان دانشگاهها، پزشکان و بخشهای مختلف جامعه ورزشی (اعم از قهرمانان، مربیان، داوران، مجریان و کارشناسان تلویزیونی) این موج را تشکیل میدهند. البته شتاب مهاجرت ورزشکاران بر خلاف آنچه در ذهنیت اجتماعی ساخته شده، چندان نیست اما میتواند به تصویری غلط در جهان مبنی بر احساس ناامنی در ایران و همچنین افول پرستیژ ملی تبدیل میشود.
شتاب مهاجرت ورزشکاران بر خلاف آنچه در ذهنیت اجتماعی ساخته شده، چندان نیست؛ اما میتواند به تصویری غلط در جهان مبنی بر احساس ناامنی در ایران و همچنین افول پرستیژ ملی تبدیل می شود.آمار سازمان جهانی مهاجرت نشان میدهد ایران دارای رتبه ۶۹ از میان ۱۸۸ کشور و در مهاجرت دارای نرخ ۳.۴ درصد است.[۱] براساس یک بررسی در دفتر پژوهش ایرنا، تا نیمه اردیبهشت ۱۴۰۱ تعداد ۶۶ ورزشکار مطرح از ایران مهاجرت کردهاند؛ البته در چهار دهه گذشته همواره روند مهاجرت ورزشکاران ایرانی یکسان نبوده و در زمانهایی اوج و فرود داشته است.
بسیاری از ورزشکاران کمبود امکانات، بیتوجهی مسئولان ورزش، دعوت نشدن به تیم ملی، نامشخص بودن آینده روشن، مخالفت با حجاب و نابسامانی وضعیت اقتصادی ایران را دلایل مهاجرت خود بیان کردهاند. البته هستند ورزشکارانی که به دلیل نارضایتی یا بیمهری مسئولان وقت فدراسیونهای ورزشی یا اعلام مخالفت خود با مسابقه ندادن با ورزشکاران رژیم صهیونیستی مهاجرت کردهاند. برخی دیگر نیز معتقدند مقامهای ایران نتوانستند شرایط مطلوب را برای بسیاری از استعدادها فراهم کنند تا در ایران به ادامه ورزش به صورت حرفهای بپردازند.
تکواندو، مهاجرفرستترین رشته ورزشی براساس یک تقسیمبندی میتوان گفت از میان ۶۶ ورزشکار مهاجر در فهرست مورد بررسی ایرنا، ۲۱ تن از آنان زن و ۴۵ نفر مرد بودهاند.
براساس این بررسی، رشته تکواندو با ۹ خروجی در صدر فدراسیونهایی قرار دارد که زمینه خروج قهرمانان ایران را فراهم کرده است. البته برخی از کارشناسان این رشته ورزشی معتقدند توسعه روزافزون تکواندو در ایران و حضور پرشمار ورزشکاران تراز اول جهان در کشورمان، زمینه را برای پیوستن تکواندوکاران ایرانی به تیمهای ملی دیگر کشورها فراهم کرده است؛ هرچند در گذشته اختلافهای مسئولان فدراسیون با کادر فنی تیم ملی بر سر حقوق آنان، زمینه قهر تکواندوکاران ایران با تیم ملی را ایجاد کرد.
رشته تکواندو با ۹ خروجی در صدر فدراسیونهایی قرار دارد که زمینه خروج قهرمانان ایران را فراهم کرده؛ برخی کارشناسان این رشته معتقدند توسعه روزافزون تکواندو در ایران و حضور پرشمار ورزشکاران تراز اول جهان در کشور، زمینه را برای پیوستن تکواندوکاران ایرانی به تیمهای ملی دیگر کشورها فراهم کرده استشطرنج و کشتی دیگر فدراسیونهایی هستند که با ۹ و ۸ خروجی، در رده بعدی این فهرست قرار دارند. بسیاری از شطرنجبازان ایرانی به دلیل دریافت بورسیه تحصیلی از کشور خارج شدهاند اما پس از مدتی ترجیح دادند برای ادامه رقابتها با پرچم کشور دیگری به میدان بروند. در این میان بیشتر بانوان شطرنجباز پس از خروج از کشور بدون حجاب در میادین بینالمللی حاضر شدهاند.
پر سروصداترین مهاجرت اما به فدراسیونهای رزمی مربوط میشود و جودو در صدر آنان قرار دارد. در مدت یاد شده، هفت ورزشکار این فدراسیون به خارج از کشور مهاجرت کردهاند که از میان آنان، «سعید ملایی» سروصدای زیادی به پا کرد زیرا اقدامات او به تعلیق جودوی ایران انجامید. با این حال در نهایت مغولستان بود که او را به عضویت تیم ملی خود درآورد.
ورزش ژیمناستیک ایران نیز با ۶ خروجی در رده پنجم قرار گرفته است، رشتهای که ایران در آن جایگاهی در عرصه آسیایی ندارد. البته ورزشکاران آن معتقدند استعداد کافی وجود دارد اما حداقل امکانات حتی برای قهرمانان ملی این ورزشِ پایه و مادر فراهم نیست؛ بنابراین چارهای جز رفتن ندارند.
قایقرانی با ۵ خروجی، کاراته با ۴ خروجی و پرورش اندام و بوکس و هندبال هر کدام به صورت جداگانه با ۳ خروجی، دیگر فدراسیونهایی هستند که آمار بالایی در از دست دادن ورزشکاران دارند؛ نجات غریق و فوتبال هر کدام به صورت جداگانه با دو خروجی و کانوپولو، بسکتبال با ویلچر، تیروکمان و شمشیربازی و وزنهبرداری هر کدام با یک خروجی در ردههای بعدی این فهرست قرار گرفتهاند.
آلمان؛ مقصد اول ورزشکاران پناهنده آمارها نشان میدهد آلمان میزبان بیشترین ورزشکاران مهاجر ایرانی است، زیرا حداقل ۱۵ تن از اسامی این فهرست تابعیت آلمان را گرفتهاند؛ پس از این کشور آمریکا، فرانسه و جمهوری آذربایجان هر کدام با هشت ورزشکار ایرانی در جایگاههای دوم، سوم و چهارم قرار دارند. هلند، کانادا، دانمارک، ترکیه، اتریش، بلژیک، اسپانیا، صربستان و حتی بلغارستان نیز در فهرست کشورهایی قرار دارند که پذیرای ورزشکاران ایرانی بودهاند.
میزان مهاجرت یا دریافت تابعیت دیگر کشورها توسط ورزشکاران ایرانی براساس سال نیز نشان میدهد دولتهای یازدهم و دوازدهم با ۴۴ ورزشکار در هشت سال رکورددار است؛ پس از آن دولت نهم و دهم با ۱۲ ورزشکار در رده دوم قرار گرفته است؛ حال آنکه تا پیش از آن، تنها دو شطرنجباز آن هم در اوایل دهه ۶۰ به دلیل ممنوع شدن شطرنج از کشور خارج شدند.
میزان مهاجرت یا دریافت تابعیت دیگر کشورها توسط ورزشکاران ایرانی براساس سال نیز نشان میدهد دولتهای یازدهم و دوازدهم با ۴۴ ورزشکار در هشت سال رکورددار استبیشترین مهاجرت یا تابعیت ورزشی در سال ۱۳۹۸ به وقوع پیوسته است. دراین سال، «محمدرضا آذرشکیب» و «صباح شریعتی» در کشتی، «صدف خادم» در بوکس، «پوریا جلالیپور» در تیروکمان، «سامان بلاغی» ملیپوش بسکتبال با ویلچر، «مبین کهرازه» در بوکس، «سعید ملایی» و «جواد محجوب» در جودو، «مهدی خدابخشی»، «فرزاد ذوالقدری»، «کیمیا علیزاده» و «پریسا فرشیدی» در تکواندو و «علیرضا فیروزجا» در شطرنج تابعیت کشور دیگری را قبول کرده یا به صورت کلی مهاجرت کردند.
سال ۱۳۹۵ در جایگاه دوم قرار دارد که در طول آن، هفت ورزشکار ایرانی همچون «شروین پاکدل» از قایقرانی، «مهتاب یادگاری»، «مژگان تاجیک» و «امین ارباب» در ژیمناستیک، «محمدمهدی بینیاز» و «پیام زرینپور» در کشتی و«الشن مرادی» در شطرنج به تابعیت دیگر کشورها درآمدند یا از ایران رفتند.
سالهای ۱۴۰۰، ۱۳۹۶ و ۱۳۹۳ در ردههای بعدی قرار دارند. در سال ۱۳۹۳ «محمود زاویه» و «پوریا پورابراهیم» در نجات غریق، «ایمان جمالی» نخستین لژیونر هندبال ایران، «میلاد بیگی» و «سینا بهرامی» در تکواندو، در سال ۱۳۹۶ «دینا پوریونس لنگردی» و «کسری مهدیپورنژاد» در تکواندو، «درسا درخشانی» در شطرنج، «محمد رشنونژاد» در جودو و «کیمیا مرادی» در کانوپولو و در سال ۱۳۹۹ «غزل حکیمیفرد» و «شهره بیات» در شطرنج، «هامون درفشیپور» در کاراته، «علی قربانی» در فوتبال و «نوید زنگنه» در کشتی آزاد درخواست پناهندگی یا تابعیت دیگر کشورها را دادند.
بیشترین مهاجرت یا تابعیت ورزشی در سال ۱۳۹۸ به وقوع پیوسته است. «محمدرضا آذرشکیب» و «صباح شریعتی» در کشتی، «صدف خادم» در بوکس، «پوریا جلالیپور» در تیروکمان، «سامان بلاغی» بسکتبال با ویلچر، «مبین کهرازه» در بوکس، «سعید ملایی» و «جواد محجوب» در جودو، «مهدی خدابخشی»، «فرزاد ذوالقدری»، «کیمیا علیزاده» و «پریسا فرشیدی» در تکواندو و «علیرضا فیروزجا» در شطرنج تابعیت کشور دیگری را قبول کرده یا مهاجرت کردند.سالهای ۱۳۹۴ و ۱۳۹۷ نیز کشورمان شاهد خروج سه و چهار ورزشکار بود. در سال ۱۳۹۴ «احسان خدادادی» در ژیمناستیک، «سعید فضلاولی» در قایقرانی و «مجید داداش» در کشتی و در سال ۱۳۹۷ «آرش آقایی» در جودو، «سارا خسروی» و «محمد رمضانپور» در ژیمناستیک تابعیت دیگر کشورها را پذیرفتند.
در سال ۱۳۹۲ تنها «محسن غفار» در جودو برای دیگر کشورها به میدان رفت و از ابتدای سال ۱۴۰۰ نیز «میترا حجازیپور» در شطرنج، «حجت حقوردی» در فوتبال و «شقایق باپیری» دیگر ورزشکارانی بودند که به فهرست ورزشکاران مهاجر پیوستند.
تحلیل محتوای سخنان ورزشکاران مهاجر از دلایل مهاجرت نگاهی به دلایل خروج ورزشکاران ایرانی نشان میدهد تعداد زیادی از آنان برای حضور در میادین بینالمللی، دریافت امکانات بیشتر و البته به دست آوردن آسانتر پیراهن تیم ملی دیگر کشورها، تابعیت سایر کشورها را گرفتند. تحلیل محتوای سخنان ورزشکاران نشان میدهد ۲۹ تن از آنان، به دلیل مسائل ورزشی ایران را ترک کردهاند. نارضایتی از مسئولان وقت فدراسیون یا شرایط حاکم بر ورزش کشور در رقم خوردن این شکل از مهاجرت نقشی اساسی داشته است. خلاف آنچه به نظر میرسد، موضوعهای عقیدتی مانند لزوم داشتن حجاب در زنان ورزشکار و عدم رویارویی با حریف صهیونیستی یا احتمال وقوع آن یا اظهاراتی علیه نظام از کشور در رده دوم دلایل مهاجرت قرار میگیرد. ضمن اینکه ۶ ورزشکار هرگز حرفی از دلایل خروج خود از کشور یا مسابقه دادن برای دیگر کشورها نزدند.
فراتر از مسائل سیاسی، تنها «مجید داداش» در رشته کشتی بوده است که با ادعای تغییر دین درخواست پناهندگی داد. ورزشکارانی هم هستند که با وجود به خدمت درآمدن برای دیگر کشورها یا دریافت تابعیت همچنان بر موضوع ایرانی بودن خود تاکید دارند و بر آن پافشاری میکنند. «میلاد بیگی»، «سینا بهرامی»، «مهدی خدابخشی»، «آرش آقایی»، «هامون درفشیفر» و «محمدمهدی بینیاز»، «علی قربانی» و «الشن مرادی» از جمله ورزشکارانی هستند که تا امروز از بهکارگیری واژه «پناهنده» توسط رسانهها انتقاد کردهاند.
بیگی تکواندوکار ایرانی در مصاحبه با خبرگزاری تسنیم گفته، «مطمئن باشید عرق و تعصب ایرانی من کمتر نشده که بیشتر هم شده؛ این حسرت برای من باقیمانده است تا یک روز بتوانم برای ایران مبارزه کنم.»[۲] بهرامی دیگر تکواندوکار ایرانی در این فهرست نیز به تسنیم گفته، «من تا به حال با پرچم آذربایجان از سکوی قهرمانی بالا نرفتهام. امیدوارم این افتخار نصیبم شود که با پرچم ایران از سکوهای قهرمانی بالا بروم. به طور حتم هیچ چیزی شیرینتر از افتخار آفرینی با پرچم کشورم نیست. من هیچ مشکلی با تیم ملی آذربایجان ندارم اما دوری از خانواده اذیتم میکرد به همین دلیل تصمیم را بر بازگشت گذاشتم.»[۳]
خدابخشی تکواندوکار دیگر کشورمان در این فهرست نیز درباره حضور خود در صربستان و مبارزه برای این کشور در رویدادهای بینالمللی گفته، «ماجرای رفتن من به صربستان با دیگران متفاوت است. تقدیر و سرنوشتم اینگونه بود که زندگی شخصی و فعالیت ورزشی خود را در کشور دیگری ادامه دهم. هشت ماه است که در این کشور زندگی و تمرین میکنم و حدود ۵ ماه است که با دختر مورد علاقهام که تکواندوکار است، ازدواج کردهام. متاسفانه مادرهمسرم مبتلا به سرطان است. بیماری ایشان بهگونهای است که تنها میشود روند پیشرفت آن را کنترل کرد و به همین دلیل نیاز به مراقبتهای ویژه دارد. همین مسأله باعث شده تا همسرم مجبور به زندگی در صربستان باشد و من نیز برای حمایت از او و مادرش در این کشور هستم.»[۴]
آقایی نماینده سابق تیم ملی جودو ایران نیز در گفتوگو با فارس درخصوص اقدام خود گفته، «میخواستم در ادامه مسیر برای جودوی ایران مبارزه کنم، اما آقایان گفتند تو را نمیخواهیم و ما به دنبال جوانگرایی هستیم.»[۵]
درفشیفر نیز درخصوص دلایل مهاجرت خود به رادیو کانادا گفته، «راستش را بخواهید ناراحتم. درست است که در حال محقق کردن رویای رفتن به المپیک هستم اما نه میتوانم با پرچم ایران در این بازیها شرکت کنم و نه حتی پرچم کانادایی که من را پذیرفته است؛ چون من هنوز شهروند رسمی این کشور نیستم.»
بینیاز به سایت «گرینمی» ایتالیا گفته، «در ایتالیا مردم زیادی به من کمک میکنند اما کسی هست که در این بین شور و شوق من برای مبارزه کردن و کشتی گرفتن را باور دارد. زمانی که وارد ایتالیا شدم، کمی تنها بودم. من را در ابتدا به شهر لامزیا ترمه فرستادند اما هدفم که همان کشتی گرفتن و گرفتن نتایج تاثیرگذار بود را فراموش نکردم. خوششانس هستم که یک شانس دیگر به من روی آورده است. زندگی من در ایران مربوط به گذشته میشود و حالا میخواهم که تنها به آینده فکر کنم.»
قربانی فوتبالیست ایرانی نیز گفته، «پناهنده آذربایجان نشدم بلکه یک تصمیم ورزشی گرفتم! دیبیاسی (سرمربی تیم ملی فوتبال آذربایجان) از من خوشش آمد و به تیم ملی آذربایجان دعوتم کرد.»
مرادی ورزشکار شطرنجباز هم وقتی با خبر پناهنده شدن خود مواجه شد، در صفحه اجتماعیاش نوشت: «آقایون بنگاههای خبر، جان مادرتون دست از سر من بردارید. پناهنده به آمریکا نیستم. مهاجرت کردم مثل هزاران فارغالتحصیل دانشگاه شریف و دهها استاد بزرگ شطرنج. حتی دو سال بعد از اومدن به آمریکا برای تیم ملی ایران بازی کردم. از نشر اکاذیب پرهیز کنید.»
با این وجود برکسی پوشیده نیست که مهاجرت یا پناهندگی ورزشکاران ایرانی بار منفی زیادی بر جامعه دارد و رسانههای معاند نیز از آن به بهترین شکل ممکن برای ضربه زدن به کشور استفاده میکنند.
نقد و نظر ایرنا بررسی آماری و تحلیل کیفی مصاحبههای ورزشکاران خارج شده نشان میدهد با وجود در جریان بودن گونهای از سازوکار سیاسی نشان دادن مهاجرت و همچنین پافشاری بر موضوعهایی مانند حجاب و رویارویی با حریف صهیونیستی، متأسفانه مسائل ورزشی مانند اختلافها با فدراسیون و عدم حمایتگری مالی و عاطفی از قهرمانان، رتبه نخست دلایل مهاجرت را به خود اختصاص داده است.
تردیدی نیست یک جریان مرموز بیگانه با هدف تحریم ورزش ایران به دنبال اختلافافکنی ورزشکاران با مدیران ورزشی و همچنین مخالفتخوانی آنان با باورهای دینی و وطنی است اما احترام به قهرمانان و کوشش برای حفظ احترام و شأن قهرمانیشان و همچنین فراهم کردن زمینههای رشد و استمرار افتخارآفرینی آنان میتواند مهاجرت نخبههای ورزشی را به صورت چشمگیری کاهش دهد.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
در ادامه یادداشت ۱۷ بهمن روزنامه جوان به قلم اشرف رامین میخوانیم: پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است. توجه به این موضوع اهمیت استعدادیابی در سطح خرد و کلان را نشان میدهد.
کشف استعدادها مقولهای مهم در ورزش همگانی و قهرمانی محسوب میشود و توجه به آن آینده این حوزه را تضمین میکند. طی این سالها برنامههای مختلفی در خصوص استعدادیابی در ردههای مختلف انجام شده و سازمانها، فدراسیونها و هیئتهای زیادی در آن نقش داشتهاند. معمولاً فدراسیونها با اعزام نمایندگان خود و برگزاری مسابقات و اردوها در استانهای مختلف، ورزشکاران بهویژه در ردههای پایه را رصد میکنند و از این طریق نخبگان را در برنامههای حمایتی خود قرار میدهند تا در آینده ستارههای ورزش کشور لقب بگیرند. از طرفی آموزش و پرورش و سازمان بسیج نیز برنامههای استعدادیابی را با برپایی پایگاههای خود در سراسر کشور دنبال میکنند. در عین حال هیئتهای استانی نیز وظایفشان را فراموش نکرده و در این پروسه سهمشان را ایفا میکنند.
پیدا کردن استعدادهای نهفته پروژه عظیمی است که تاکنون افتخارات زیادی را نصیب ورزش کشور کرده و اگر مدیران ورزش با جدیت بیشتری این موضوع را پیگیری کنند، نهتنها نگران جایگزینی ستارهها و نسلهای طلایی نخواهیم بود، بلکه باید منتظر ظهور ستارگان جدید هم باشیم. برای رسیدن به این هدف، تدوین برنامههای کوتاه و بلندمدت ضروری است.
این برنامهها باید از سوی کارشناسان امر تأیید شود و پس از گرفتن تأییدیهها و در نظر گرفتن بودجه لازم، در دستور کار همه ارکان ورزش قرار بگیرد. به سرانجام رسیدن این پروژه همکاری همهجانبه را میطلبد، از یکسو وزارت ورزش باید نقش نظارتیاش را به خوبی ایفا کند و عملکرد مدیران ارشد بابت این مسئله را مورد ارزیابی دقیق قرار دهد. از سوی دیگر فدراسیونها، ادارات کل استانها و هیئتها نیز باید همسو با برنامه استعدادیابی پیش بروند. در این مسیر آنها موظفند با جدیت و اهتمام هرچه بیشتر در جذب و کشف استعدادهای سراسر کشور تلاش کنند و اجازه ندهند دوری مسافت یا محروم بودن یک شهر و منطقه به سوختن یک استعداد بزرگ منجر شود. تشکیل کارگروههای ویژه برای شناسایی نخبهها در ردههای پایه نیز کمک بزرگی به این پروژه خواهد کرد.
استعدادیابی بحث جدیدی در ورزش ما نیست و در دهههای اخیر بارها طرحهای متنوعی در این زمینه اجرا شده است، اما چالش اصلی زمانی پیش میآید که پروسه شناسایی چهرهها بعضاً به صورت گلخانهای و پراکنده انجام میشود. اینکه با یک فراخوان عدهای از ورزشکاران نونهال و نوجوان را بدون برنامه گردهم بیاوریم و اخبار آن را با آب و تاب بازتاب دهیم، نتیجه مطلوبی در پی نخواهد داشت. اینگونه طرحها باید با یک پشتوانه قوی فنی، کارشناسی و آیندهنگری برگزار شوند تا خروجی لازم را داشته باشند و ثمره آن در عرصههای مهم به چشم آید.
در سالهای گذشته برخی رشتهها با تکیه بر مدیریت قوی و با همکاری هیئتها، استانهای مختلف و همچنین ظرفیتهای بسیج، آموزش و پرورش و حتی ورزش دانشگاهی برای خود پشتوانه قوی در تمامی ردهها فراهم کردهاند تا جاییکه نگرانی از بابت رفتن ستارهها و تغییر نسل ندارند، اما سایرین تا کفگیرشان به تهدیگ میخورد یاد استعدادیابی و سوءمدیریتهای صورت گرفته در این خصوص میافتند. با مصدومیت یا بازنشستگی یک ستاره ورزشی نباید یک رشته و یک فدراسیون وارد بحران شود. اگر مدیران به جای از دست دادن زمان، دعواهای داخلی و تلاش برای رسیدن به پست و مقام، کمی هم برای بها دادن به استعدادهای جوان وقت بگذارند، هرگز خلأیی از بابت تغییر نسل و جایگزینی نفرات احساس نخواهند کرد.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
به گزارش پایگاه اینترنتی ان.بی.سی نیوز، بطور کلی ورزش کردن برای برخورداری از یک سلامت خوب مهم و حیاتی است.
از جمله مزایای ورزش کردن که توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها آمریکا فهرست بندی شده است، می توان برخورداری از ذهن هوشیارتر، افسردگی و اضطراب کمتر، خواب بهتر، کمک به مدیریت وزن، برخورداری از استخوانها و عضلات قویتر و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، سکته، دیابت و سرطان سینه، روده بزرگ و سایر اندام ها را نام برد.
در دستورالعملهای بهداشتی به بزرگسالان توصیه می شود که برای به دست آوردن «مزایای قابل توجه سلامتی»، دست کم ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی شدید یا ترکیبی معادل انجام دهند.
گلن گاسر، استاد فیزیولوژی ورزش و راه حل های سلامت در دانشگاه ایالتی آریزونا در آمریکا گفت: تحقیقات نشان میدهد افرادی که اضافه وزن دارند، اما به طور منظم ورزش میکنند، هنوز از مزایای سلامتی زیادی بهره میبرند. ورزش اساساً نتایج سلامتی را تا حد زیادی مستقل از کاهش وزن بهبود می بخشد.
وی و همکارانش در مطالعه ای که مقاله ای در زمینه یافته های آن ماه اکتبر در نشریه iScience منتشر شده است، مطالعات متعددی را مرور و اثرات کاهش وزن را با ورزش برای افزایش طول عمر و بهبود سلامت کلی افراد مقایسه کردند.
گاسر گفت: در حالی که بیشتر این داده ها بر اساس مطالعات مشاهده ای بوده و نمی توان از آنها برای تعیین علت و معلول استفاده کرد، اما این تحقیق نشان می دهد که کاهش وزن با کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی خطر مرگ و میر مرتبط است. بطور مقایسه، مطالعات نشان می دهد که افزایش فعالیت بدنی یا بهبود تناسب اندام با کاهش خطر مرگ و میر در محدوده ۱۵ تا ۶۰ درصدی مرتبط است.
وی گفت: پیام اصلی این است که به نظر میرسد تنها فعالیت بدنی و تلاش برای بهبود تناسب اندام، چشمانداز بهتری برای طول عمر نسبت به تلاش صرف برای کاهش وزن فراهم میکند.
مطالعه دیگری که سال گذشته منتشر شد، همچنین نشان داد که ورزش و پیادهروی حتی کمتر از ۱۰ هزار قدم که اغلب توصیه میشود، باعث افزایش طول عمر میشود.
بر اساس نتایج این مطالعه که JAMA Open Network منتشر شده است، افراد میانسالی که به طور متوسط حداقل هفت هزار قدم در روز راه میرفتند نسبت به افرادی که کمتر راه می رفتند، در ۱۰ سال آینده حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از ابتلا به سرطان، بیماری قلبی یا دلایل دیگر قرار داشتند.
«آماندا پالوچ»، استادیار حرکت شناسی در دانشگاه امهرست ماساچوست در آمریکا و نویسنده این مطالعه گفت: فعالیت بدنی روی مکانیسم های متعددی در بدن تاثیر دارد و به این ترتیب می تواند به طور بالقوه به پیشگیری از بیماری های مزمن و در نتیجه از مرگ زودهنگام کمک کند.
دکتر «رابرت سالیس» که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ رییس کالج آمریکایی «پزشکی ورزش» بود، مدتهاست که ورزش را بخش مهمی از یک سبک زندگی سالم می داند. وی کمپین «ورزش دارو است» را راه اندازی کرد. این کمپین پزشکان را تشویق می کند با بیماران در مورد فعالیت بدنی خود و حتی «تجویز ورزش» صحبت کنند.
سالیس که استاد بالینی پزشکی خانواده در دانشگاه کالیفرنیا نیز هست، می گوید: افراد کم تحرک که فعالیت بدنی را شروع می کنند، بلافاصله می توانند احساس بهتری داشته باشند.
وی افزود: سلامت روان اولین مزیت ورزش کردن است و این تقریباً اولین چیزی است که مردم در نتیجه ورزش کردن به آن توجه می کنند؛ بطوری که می گویند احساس بهتری دارم، انرژی بیشتری دارم، بهتر می خوابم. ورزش به کاهش ابتلا به فهرستی از بیماری های مزمن از دیابت گرفته تا بیماری قلبی، فشار خون، کلسترول ، سرطان و غیره کمک می کند.
سالیس بیمارانی را که ورزش نمیکنند تشویق میکند با انجام فعالیت های بدنی کم، ورزش کردن را آغاز کنند. وی همچنین بیماران را تشویق میکند حتی اگر وزن کم نمیکنند، به ورزش کردن خود ادامه دهند. اغلب اوقات، تمرکز منحصر به فرد افراد روی وزن است و فکر می کنند که اگر وزن کم نکنند، ورزش برای آنها مفید نبوده است. بسیاری از آنها این موضوع را به عنوان دلیلی برای توقف ورزش کردن عنوان می کنند، اما باید بدانید که وزن ارتباط چندانی با فواید ورزش کردن ندارد و لاغر بودن به این معنی نیست که نیازی به ورزش کردن ندارید.
نویسنده : sportbody
تاریخ : پنجشنبه 08 اردیبهشت 1401
میزبانی از جام جهانی فوتبال در اواخر سال ۲۰۲۲ هر چند فرصت و افتخاری بزرگ برای قطریها است اما میتوان به چشم فرصتی برای رونق گردشگری ایران در روزهای فروکش اپیدمی کرونا نیز به آن نگریست.
میزبانی از جام جهانی فوتبال در اواخر سال ۲۰۲۲ هر چند فرصت و افتخاری بزرگ برای قطریها است اما میتوان به چشم فرصتی برای رونق گردشگری ایران در روزهای فروکش اپیدمی کرونا نیز به آن نگریست.
جام جهانی فوتبال قرار است نوامبر و دسامبر سال ۲۰۲۲ در قطر برگزار شود. این رویداد منحصربهفرد ورزشی که برای نخستین بار در منطقه صورت می پذیرد دارای ظرفیت های بسیاری در زمینه شناساندن توانایی ها و امکانات جمهوری اسلامی در حوزه گردشگری و حتی میزبانی از تیم های فوتبال در کمپ های تمرینی جزیره کیش است. البته دستیابی به این اهداف به برنامه ریزی اصولی و بازاریابی گسترده در سطح جهان نیاز دارد.
کشور قطر هزینه و تلاش های بسیاری را برای دریافت این میزبانی انجام داد و اکنون با وجود وسعت اندک سرزمینی قادر شده است به عنوان تنها کشور خاورمیانه، مهمترین رویداد ورزشی جهان را میزبانی کند که به طور قطع توجه میلیاردها نفر را در مدت یک ماه به خود جلب می کند.
طبق برنامه ریزی ها، ۳۲ تیم فوتبال از سرتاسر جهان زمستان سال آینده ۶۴ مسابقه خود را در قطر برگزار می کنند. علاوه بر این پیش بینی شده است گردشگرانی از حداقل ۵۰ کشور جهان برای تماشای این دوره از مسابقات که برای آخرین بار با ۳۲ تیم برگزار می شود، به این کشور در حاشیه خلیج فارس سفر کنند.
گفته می شود در دور پیشین رقابت های جام جهانی که در سال ۲۰۱۸ در روسیه برگزار شد نزدیک به ۲ میلیون گردشگر از کشورهای مختلف جهان به این کشور سفر کرده بودند و میلیاردها دلار سود را برای مسکو به ارمغان آوردند. برآوردها حکایت از آن دارد که تعداد گردشگرانی که زمستان آینده به کشور ۱۲ هزار کیلومتر مربعی قطر سفر خواهند کرد بین ۲ تا ۲ و نیم میلیون نفر باشد.
۱۰ سال برنامه ریزی فشرده برای یک ماه مسابقه
مسئولان تصمیم گیر در امیرنشین قطر از ۱۲ سال قبل خود را برای برگزاری هر چه بهتر این رویداد بزرگ ورزشی آماده کرده بودند. آن ها به همین دلیل ۸ ورزشگاه مجهز را در قلمروی کوچک خود ساختند. شایان ذکر است که تعداد استادیوم هایی که در دوره قبلی جام جهانی در سرزمین های وسیع روسیه برای انجام مسابقات درنظر گرفته شده بود، ۱۲ عدد بود.
لازم به یادآوری است که برگزاری مسابقات جام جهانی فوتبال تنها با ساخت استادیوم عملیاتی نمی شود بلکه طیف وسیعی از خدمات، امکانات و برنامه ریزی ها باید بسیج شوند تا یک رویداد ورزشی به خوبی مورد توجه جهانیان قرار گیرد. موضوع پذیرایی از تیم ها، میزبانی از گردشگران و حمل و نقل همزمان هزاران خارجی به استادیوم ها در کنار تامین امنیت و ایجاد امکانات تفریحی و سرگرمی برای این افراد حائز اهمیت است.
نگاهی به تجربه های میزبانان ادوار گذشته جام جهانی نشان می دهد که برگزاری موفق این رقابت ها نه تنها می تواند جایگاه و وجهه بین المللی کشور میزبان را ارتقا دهد بلکه در جذب گردشگران بیشتر و سرمایه گذاری های گسترده تر خارجی در سال های بعد از این رویداد نیز تاثیرگذار است.
از طرف دیگر این رویداد نه تنها برای کشور میزبان دارای مزایای و فایده های گوناگونی است بلکه منطقه و حتی کشورهای همسایه هم می توانند در حاشیه این رخداد از منافع آن بهره مند شوند.
ایران و ظرفیت های جام جهانی قطر
از چند سال قبل مباحثی در زمینه استفاده ایران از فرصت جام جهانی به ویژه جایگاه مناسب و تنوع آب و هوایی و موقعیت مطلوب جزیره کیش مطرح شده است. جزیر کیش کمتر از ۲۰۰ کیلومتر با دوحه قطر فاصله دارد که دسترسی به دوحه با یک پرواز هوایی در کمتر از یک ساعت امکانپذیر است.
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، حدود دو سال قبل از تشکیل کارگروه گردشگری جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر با مشارکت نمایندگان دستگاههای اجرایی مرتبط و نهادهای فرابخشی خبر داد. اگرچه از نتایج فعالیت های این کارگروه اطلاعی در دست نیست اما از همان زمان مسئولان این وزارتخانه معتقد بوده اند که برگزاری جامجهانی فوتبال در همسایگی کشورمان زمینه ها را برای استفاده مطلوب از این فرصت جهت جذب گردشگران ورودی به کشور فراهم می آورد.
در این چارچوب فرآیند جذب حداکثری تماشاگران این رویداد به کشور در کنار استفاده از ظرفیت های ورزشی و تفریحی جزیره کیش در دستور کار قرار گرفت. موفقیت در انجام این هدف می تواند رونق را به صنعت گردشگری کشور باز گرداند. همچنین معرفی جذابیت های سرزمینی کشورمان به تماشگران جام جهانی که به صورت عمده برخلاف توریست های سنتی، افرادی جوان هستند، می تواند زمینه را برای حضور دوباره آن ها یا تبلیغ ایران از سوی این افراد در کشورهای جهان آماده سازد.
از طرف دیگر فاصله یک ساعته جزیره کیش با قطر در کنار دور شدن تیم ها از شرایط هیجانی و هیاهوی جام جهانی نیز امری مهم است که می تواند انگیزه ای برای استقرار تیم های فوتبال حاضر در جام جهانی ۲۰۲۲ در ایران به ویژه در جزیره کیش باشد. در جزیره کیش مجموعه ورزشی مناسبی با چند سالن سر پوشیده وجود که به امکانات ورزشی گوناگون و زمین های چمن و استخرهای سرپوشیده و ساحلی مجهز است. علاوه بر این فعالان حوزه گردشگری و مسئولان جزیره کیش اعتقاد دارند این جزیره ظرفیت ساخت چند کمپ ورزشی را دارد تا در خلال جام جهانی میزبان تیم ها باشد.
ویژگی این دور از مسابقات آن است که برخلاف جام جهانی روسیه یا برخی دوره های قبل، تیم ها مجبور نخواهند بود برای برگزاری مسابقات در مراحل بالاتر کمپ های تمرینی خود را جهت دسترسی راحت تر به استادیوم ها تغییر دهند.
کشورهای عربی بسیج شده اند
این فقط ایران نیست که برای خود فرصت استفاده از جام جهانی قطر را تعریف کرده است. بسیاری از کشورهای حوزه خلیج فارس سعی دارند با جذب گردشگران جام جهانی ضمن کسب سودهای هنگفت، هرچه بیشتر خود را به جهانیان معرفی کنند. برخی از این دولت ها حتی روی این رویداد ورزشی، سرمایه گذاری بلندمدتی را انجام داده اند.
تارنمای «خلیج آنلاین» امارات چندی قبل عنوان داشت کشورهای عربی منطقه تلاش دارند با استفاده از فرصت برگزاری جام جهانی فوتبال در قطر در سال ۲۰۲۲، زیان های ناشی از شیوع ویروس کرونا را جبران کنند. کشورهای شورای همکاری خلیج فارس خود را برای استفاده اقتصادی از این رویداد جهانی برجسته در منطقه خلیج فارس از طریق گردشگری و استقبال از تماشگران این رویداد ورزشی آماده می کنند.
طبق گزارش این رسانه، نمونه کشورهایی که روی جام جهانی قطر حساب ویژه باز کرده، امیرنشین عمان است. این کشور دارای مناطق گردشگری، طبیعت، کوه، آبشار و بیابان های جذابی است و تلاش می کند خود را به مقصد تماشگران فوتبالی تبدیل کند که از سراسر جهان خود را برای تماشای مسابقات جام جهانی فوتبال به قطر می رسانند.
عمان در این چارچوب برای جذب ۷.۷ میلیارد دلار سرمایه خارجی برای توسعه توریسم برنامه ریزی کرده است تا در سال ۲۰۴۰ خود را به یکی از مقصدهای مهم جهانگردان تبدیل کند. جالب اینجاست که امارات متحده عربی نیز برای توسعه صنعت گردشگری عمان تلاش و سرمایه گذاری بسیاری انجام داده است.
نویسنده : sportbody
تاریخ : یکشنبه 28 فروردین 1401
افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی با توسعه ورزش همگانی
فرهنگسازی عمومی نسبت به ورزش همگانی از اولویت بسزایی در کشور برخوردار است. از این رو توجه به ورزش و امور جوانان میتواند به توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در کشور بیانجامد و رواج آن، افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی را به دنبال داشته باشد.
فرهنگسازی عمومی نسبت به ورزش همگانی از اولویت بسزایی در کشور برخوردار است. از این رو توجه به ورزش و امور جوانان میتواند به توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در کشور بیانجامد و رواج آن، افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی را به دنبال داشته باشد.
فعالیت بدنی بخش اساسی سلامت عمومی جامعه است و در واقع مولفه اساسی یک زندگی سالم به شمار می رود. با وجود شواهد گسترده درباره منافع شناخته شده تربیت بدنی، هنوز هم گزارش هایی از سراسر دنیا نشان دهنده درصد بالای افراد غیرفعال است، بنابراین نیاز به مداخلاتی برای تغییر این رفتارها به شدت احساس می شود. سازمان بهداشت جهانی در ۲۰۰۳ میلادی برنامه حرکت به سوی سلامت را ایجاد کرد که هدف آن افزایش فعالی بدنی مردان و زنان برای تمام سنین و شرایط و همه محیط ها بود. در ایران نیز قوانین مصوب، اولویت وظایف وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک، فدراسیون های ورزشی، ادراه کل تربیت بدنی وزارت علوم و تحقیقات و فناوری و همه واحدهای تربیت بدنی ارگان های نظامی و غیرنظامی بر همگانی شدن ورزش تاکید کرده است.
ورزش همگانی به طور رسمی از ۱۳۵۸ خورشیدی با عنوان ورزش محله ای آغاز و در ۱۳۶۲ خورشیدی به صورت تشکل قانونی با عنوان جهاد تربیت بدنی رسمیت یافت و رشد و گسترش آن به عنوان نخستین وظیفه قانونی تمامی ارگان های ورزشی جمهوری اسلامی ایران تعیین شد. وزارت ورزش و جوانان بر پایه سیاست های چشم انداز ۲۰ ساله نظام، برنامه های عملیاتی خود را در زمینه تربیت بدنی و ورزش همگانی طراحی و تدوین کرده است تا با اجرایی کردن آن در مسیر تحقق ایرانی توسعه یافته در افق ۱۴۰۴ حرکت کند و بدین وسیله مشارکت وزارت ورزش و جوانان در رشد و ترقی کشور مشهود شود.
همه ساله از ۲۶ مهر تا دوم آبان هفته تربیت بدنی با هدف آشنایی جامعه با اهمیت و کاربرد ورزش در زندگی فردی و اجتماعی، توسعه و گسترش ورزش در خانواده و ارشاد جامعه برگزار می شود که شعار این هفته در سال جاری عنوان «ایران تندرست، ایران همدل، ایران قوی» تعیین شده است.
«آرزو میرفتاحی» کارشناس تربیت بدنی و مدرس دانشگاه در حوزه ورزشی در گفت وگو با پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا، فرهنگ سازی عمومی نسبت به ورزش همگانی در کشور را دارای اولویت بالایی دانست و گفت: اهمیت دادن به ورزش در حوزه ورزش قهرمانی و حرفه ای می تواند کشور را در مسیر توسعه و کسب سکوی های قهرمانی در عرصه های بین المللی پیش ببرد. در ادامه متن گفت وگو را می خوانیم:
ضرورت حمایت از فرصت های ورزشی
میرفتاحی با اشاره به این موضوع که با توجه به تمام اقداماتی که در جهت حمایت از فرصت های ورزشی صورت گرفته اما همچنان بخش عمده ای از جمعیت کشور فعالیت جسمانی کافی انجام نمی دهند، گفت: تا رسیدن به وضع مطلوب و استاندارد فاصله زیادی وجود دارد، از این رو کسب نظر فعالان و نخبگان ورزش همگانی برای شناسایی و رفع موانع موجود بر سر راه آن اهمیت و ضرورت می یابد زیرا اولویت های برنامه های ارتقای فعالیت بدنی در سطح اجتماع را مشخص می کند، گروه هایی را که باید تمرکز بیشتری بر آنها انجام شود، نشان می دهد و به برنامه ریزی و اجری موثر برنامه های ورزش همگانی کمک می کند.
نقش مهم اتخاذ سیاست های اثربخش در ارتقای تربیت بدنی و ورزش همگانی
برنامه ریزی و تدوین سیاست های اثر بخش، نقش مهمی را در این زمینه ایفا می کند. تدوین یک برنامه منسجم در این باره سبب حمایت دولت، مسوولان، سهام داران و بخش خصوصی می شود. عوامل اقتصادی، کمبود امکانات و پایگاه های ورزش صبحگاهی، گرانی شهریه های باشگاه های ورزشی، کمبود وقت لازم و ... به ترتیب از موانع توسعه ورزش همگانی به شمار می روند و بهبود وضعیت اقتصادی، استفاده از رسانه های گروهی و ملی توجه به وضعیت خانوادگی، برگزاری مسابقات ورزشی و نیز سرمایه گذاری بخش خصوصی از مهمترین عوامل توسعه ورزش همگانی هستند.
فراهم کردن بسترهای لازم برای ورود اقشار عام و خاص به ورزش همگانی
این مدرس دانشگاه در حوزه ورزشی با بیان اینکه باید بسترهای لازم برای ورود اقشار عام و خاص به ورزش همگانی مهیا شود، تصریح کرد: در کشور ما به ورزش همگانی و تفریحی، به طور سازمان یافته کمتر توجه شده است. مشارکت کم جامعه در ورزش همگانی و فقدان نظام قانونی یکپارچه و اجرایی برای استعدادیابی و پرورش ورزشکاران موجب ضعف ورزش قهرمانی و کاهش زمینه بروز استعدادهای ورزشی شده است و نیاز به ایجاد مراکزی برای برنامه ریزی در امر ورزش همگانی و قهرمانی بیشتر از همیشه احساس می شود.
نقش انگیزهها بر میزان مشارکت سالمندان در ورزش همگانی
میان انگیزه های سالمندان مرد و زن برای مشارکت در ورزش همگانی تفاوت وجود دارد. تحقیقات نشان می دهد که زنان میانگین بالاتری نسبت به مردان در انگیزه کسب سلامتی به دست می آورند. دلیل تفاوت میان انگیزه مردان و زنان شاید تفاوت در نگرش های این ۲ گروه نسبت به سلامتی باشد. در واقع زنان نسبت به مردان بیشتر به سلامتی، وضع ظاهری و اندام خود اهمیت می دهند. توجه به انگیزه های افراد به ویژه قشر سالمند به عنوان عامل جذب کننده آنها به طرف فعالیت های ورزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. فراهم کردن تسهیلات و برنامه های ورزش تفریحی برای سالمندان با توجه به نیازها و علایق آنها برای افزایش انگیزه و جذب آنان به فعالیت ورزشی و ایجاد ایستگاه های سلامت در پارک ها و محل های پیاده روی عمومی برای افزایش بهداشت و بهبود وضعیت جسمانی سالمندان توصیه می شود.
مدیریت واحد و یکپارچه با فعال کردن بخش همگانی تمامی رشته های ورزشی، حمایت از باشگاه های خصوصی، کمپینگ های تفریحی زنجیره ای و باشگاه های اقشار خاص، انعقاد قرارداد و تفاهم نامه با سازمان ها و نهادها و ایجاد تعامل های سازنده و جلوگیری از بی تفاوتی نسبت به ورزش همگانی خواهد توانست تا ورزش همگانی را جامعه نهادینه کند. همچنین با برنامه ریزی در خصوص به کارگیری متخصصان و توجه به ورزش همگانی در سنین پایه و نظام آموزشی، بستر توسعه ورزش همگانی را فراهم خواهد شد و حمایت مسوولان نسبت به ارتقاء جایگاه اجتماعی ورزشکاران و ایجاد انگیزه برای مشارکت عموم مردم به رشد این ورزش می انجامد.
نقش رسانه های گروهی به عنوان یکی از ابزارهای اساسی در ارتقای ورزش همگانی
میرفتاحی در پایان به نقش اثرگذار رسانه ها در پیشرفت و بهبود وضعیت ورزش کشور اشاره کرد و گفت: یکی از پدیده های اجتماعی که در سال های اخیر رشد زیادی داشته و آحاد مردم را تحت تاثیر قرار داده، ورزش همگانی است که رسانه های گروهی در خصوص محتوای برنامه ها و مطالب مربوط به آن می توانند، بسیار تاثیر گذار باشند و به این تربیت نقش بسزایی در پیشرفت و بهبود وضیعت ورزش کشور ایفا کنند. مهمترین هدف رسانه های گروهی در راستای اهداف ملی در هر کشور باید توسعه ورزش باشد که خود ابعاد و محورهای مختلف دارد. توسعه ورزش یکی از اهدافی است که امروزه رسانه ملی در فعالیت خود دنبال می کند. برخی پژوهش ها نیز یکی از مهم ترین دلایل فقدان توسعه لازم در مولفه های مانند ورزش همگانی، تفریحی و تربیتی را بی توجهی رسانه ها دانسته اند.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
به گزارش پایگاه اینترنتی ان.بی.سی نیوز، بطور کلی ورزش کردن برای برخورداری از یک سلامت خوب مهم و حیاتی است.
از جمله مزایای ورزش کردن که توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها آمریکا فهرست بندی شده است، می توان برخورداری از ذهن هوشیارتر، افسردگی و اضطراب کمتر، خواب بهتر، کمک به مدیریت وزن، برخورداری از استخوانها و عضلات قویتر و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، سکته، دیابت و سرطان سینه، روده بزرگ و سایر اندام ها را نام برد.
در دستورالعملهای بهداشتی به بزرگسالان توصیه می شود که برای به دست آوردن «مزایای قابل توجه سلامتی»، دست کم ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی شدید یا ترکیبی معادل انجام دهند.
گلن گاسر، استاد فیزیولوژی ورزش و راه حل های سلامت در دانشگاه ایالتی آریزونا در آمریکا گفت: تحقیقات نشان میدهد افرادی که اضافه وزن دارند، اما به طور منظم ورزش میکنند، هنوز از مزایای سلامتی زیادی بهره میبرند. ورزش اساساً نتایج سلامتی را تا حد زیادی مستقل از کاهش وزن بهبود می بخشد.
وی و همکارانش در مطالعه ای که مقاله ای در زمینه یافته های آن ماه اکتبر در نشریه iScience منتشر شده است، مطالعات متعددی را مرور و اثرات کاهش وزن را با ورزش برای افزایش طول عمر و بهبود سلامت کلی افراد مقایسه کردند.
گاسر گفت: در حالی که بیشتر این داده ها بر اساس مطالعات مشاهده ای بوده و نمی توان از آنها برای تعیین علت و معلول استفاده کرد، اما این تحقیق نشان می دهد که کاهش وزن با کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی خطر مرگ و میر مرتبط است. بطور مقایسه، مطالعات نشان می دهد که افزایش فعالیت بدنی یا بهبود تناسب اندام با کاهش خطر مرگ و میر در محدوده ۱۵ تا ۶۰ درصدی مرتبط است.
وی گفت: پیام اصلی این است که به نظر میرسد تنها فعالیت بدنی و تلاش برای بهبود تناسب اندام، چشمانداز بهتری برای طول عمر نسبت به تلاش صرف برای کاهش وزن فراهم میکند.
مطالعه دیگری که سال گذشته منتشر شد، همچنین نشان داد که ورزش و پیادهروی حتی کمتر از ۱۰ هزار قدم که اغلب توصیه میشود، باعث افزایش طول عمر میشود.
بر اساس نتایج این مطالعه که JAMA Open Network منتشر شده است، افراد میانسالی که به طور متوسط حداقل هفت هزار قدم در روز راه میرفتند نسبت به افرادی که کمتر راه می رفتند، در ۱۰ سال آینده حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از ابتلا به سرطان، بیماری قلبی یا دلایل دیگر قرار داشتند.
«آماندا پالوچ»، استادیار حرکت شناسی در دانشگاه امهرست ماساچوست در آمریکا و نویسنده این مطالعه گفت: فعالیت بدنی روی مکانیسم های متعددی در بدن تاثیر دارد و به این ترتیب می تواند به طور بالقوه به پیشگیری از بیماری های مزمن و در نتیجه از مرگ زودهنگام کمک کند.
دکتر «رابرت سالیس» که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ رییس کالج آمریکایی «پزشکی ورزش» بود، مدتهاست که ورزش را بخش مهمی از یک سبک زندگی سالم می داند. وی کمپین «ورزش دارو است» را راه اندازی کرد. این کمپین پزشکان را تشویق می کند با بیماران در مورد فعالیت بدنی خود و حتی «تجویز ورزش» صحبت کنند.
سالیس که استاد بالینی پزشکی خانواده در دانشگاه کالیفرنیا نیز هست، می گوید: افراد کم تحرک که فعالیت بدنی را شروع می کنند، بلافاصله می توانند احساس بهتری داشته باشند.
وی افزود: سلامت روان اولین مزیت ورزش کردن است و این تقریباً اولین چیزی است که مردم در نتیجه ورزش کردن به آن توجه می کنند؛ بطوری که می گویند احساس بهتری دارم، انرژی بیشتری دارم، بهتر می خوابم. ورزش به کاهش ابتلا به فهرستی از بیماری های مزمن از دیابت گرفته تا بیماری قلبی، فشار خون، کلسترول ، سرطان و غیره کمک می کند.
سالیس بیمارانی را که ورزش نمیکنند تشویق میکند با انجام فعالیت های بدنی کم، ورزش کردن را آغاز کنند. وی همچنین بیماران را تشویق میکند حتی اگر وزن کم نمیکنند، به ورزش کردن خود ادامه دهند. اغلب اوقات، تمرکز منحصر به فرد افراد روی وزن است و فکر می کنند که اگر وزن کم نکنند، ورزش برای آنها مفید نبوده است. بسیاری از آنها این موضوع را به عنوان دلیلی برای توقف ورزش کردن عنوان می کنند، اما باید بدانید که وزن ارتباط چندانی با فواید ورزش کردن ندارد و لاغر بودن به این معنی نیست که نیازی به ورزش کردن ندارید.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
در ادامه یادداشت ۱۷ بهمن روزنامه جوان به قلم اشرف رامین میخوانیم: پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است. توجه به این موضوع اهمیت استعدادیابی در سطح خرد و کلان را نشان میدهد.
کشف استعدادها مقولهای مهم در ورزش همگانی و قهرمانی محسوب میشود و توجه به آن آینده این حوزه را تضمین میکند. طی این سالها برنامههای مختلفی در خصوص استعدادیابی در ردههای مختلف انجام شده و سازمانها، فدراسیونها و هیئتهای زیادی در آن نقش داشتهاند. معمولاً فدراسیونها با اعزام نمایندگان خود و برگزاری مسابقات و اردوها در استانهای مختلف، ورزشکاران بهویژه در ردههای پایه را رصد میکنند و از این طریق نخبگان را در برنامههای حمایتی خود قرار میدهند تا در آینده ستارههای ورزش کشور لقب بگیرند. از طرفی آموزش و پرورش و سازمان بسیج نیز برنامههای استعدادیابی را با برپایی پایگاههای خود در سراسر کشور دنبال میکنند. در عین حال هیئتهای استانی نیز وظایفشان را فراموش نکرده و در این پروسه سهمشان را ایفا میکنند.
پیدا کردن استعدادهای نهفته پروژه عظیمی است که تاکنون افتخارات زیادی را نصیب ورزش کشور کرده و اگر مدیران ورزش با جدیت بیشتری این موضوع را پیگیری کنند، نهتنها نگران جایگزینی ستارهها و نسلهای طلایی نخواهیم بود، بلکه باید منتظر ظهور ستارگان جدید هم باشیم. برای رسیدن به این هدف، تدوین برنامههای کوتاه و بلندمدت ضروری است.
این برنامهها باید از سوی کارشناسان امر تأیید شود و پس از گرفتن تأییدیهها و در نظر گرفتن بودجه لازم، در دستور کار همه ارکان ورزش قرار بگیرد. به سرانجام رسیدن این پروژه همکاری همهجانبه را میطلبد، از یکسو وزارت ورزش باید نقش نظارتیاش را به خوبی ایفا کند و عملکرد مدیران ارشد بابت این مسئله را مورد ارزیابی دقیق قرار دهد. از سوی دیگر فدراسیونها، ادارات کل استانها و هیئتها نیز باید همسو با برنامه استعدادیابی پیش بروند. در این مسیر آنها موظفند با جدیت و اهتمام هرچه بیشتر در جذب و کشف استعدادهای سراسر کشور تلاش کنند و اجازه ندهند دوری مسافت یا محروم بودن یک شهر و منطقه به سوختن یک استعداد بزرگ منجر شود. تشکیل کارگروههای ویژه برای شناسایی نخبهها در ردههای پایه نیز کمک بزرگی به این پروژه خواهد کرد.
استعدادیابی بحث جدیدی در ورزش ما نیست و در دهههای اخیر بارها طرحهای متنوعی در این زمینه اجرا شده است، اما چالش اصلی زمانی پیش میآید که پروسه شناسایی چهرهها بعضاً به صورت گلخانهای و پراکنده انجام میشود. اینکه با یک فراخوان عدهای از ورزشکاران نونهال و نوجوان را بدون برنامه گردهم بیاوریم و اخبار آن را با آب و تاب بازتاب دهیم، نتیجه مطلوبی در پی نخواهد داشت. اینگونه طرحها باید با یک پشتوانه قوی فنی، کارشناسی و آیندهنگری برگزار شوند تا خروجی لازم را داشته باشند و ثمره آن در عرصههای مهم به چشم آید.
در سالهای گذشته برخی رشتهها با تکیه بر مدیریت قوی و با همکاری هیئتها، استانهای مختلف و همچنین ظرفیتهای بسیج، آموزش و پرورش و حتی ورزش دانشگاهی برای خود پشتوانه قوی در تمامی ردهها فراهم کردهاند تا جاییکه نگرانی از بابت رفتن ستارهها و تغییر نسل ندارند، اما سایرین تا کفگیرشان به تهدیگ میخورد یاد استعدادیابی و سوءمدیریتهای صورت گرفته در این خصوص میافتند. با مصدومیت یا بازنشستگی یک ستاره ورزشی نباید یک رشته و یک فدراسیون وارد بحران شود. اگر مدیران به جای از دست دادن زمان، دعواهای داخلی و تلاش برای رسیدن به پست و مقام، کمی هم برای بها دادن به استعدادهای جوان وقت بگذارند، هرگز خلأیی از بابت تغییر نسل و جایگزینی نفرات احساس نخواهند کرد.
خوش آمدید
با سلام اینجا مکانی، جهت معرفی و تحقق بخشیدن به اهداف رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی می باشد ،از انتخاب شما سپاسگزاریم.
کارشناس تربیت بدنی و علوم ورزشی وحید ریاحی
آسیب شناس ورزشی و حرکات اصلاحی وحیده ریاحی
نویسنده : sportbody
تاریخ : پنجشنبه 02 تیر 1401
میزان مهاجرت یا دریافت تابعیت دیگر کشورها توسط ورزشکاران ایرانی براساس سال نیز نشان میدهد دولتهای یازدهم و دوازدهم با ۴۴ ورزشکار در هشت سال رکورددار است؛ پس از آن دولت نهم و دهم با ۱۲ ورزشکار در رده دوم قرار گرفته است؛ حال آنکه تا پیش از آن، تنها دو شطرنجباز آن هم در اوایل دهه ۶۰ به دلیل ممنوع شدن شطرنج از کشور خارج شدند.
