افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی با توسعه ورزش همگانی
فرهنگسازی عمومی نسبت به ورزش همگانی از اولویت بسزایی در کشور برخوردار است. از این رو توجه به ورزش و امور جوانان میتواند به توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در کشور بیانجامد و رواج آن، افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی را به دنبال داشته باشد.
فرهنگسازی عمومی نسبت به ورزش همگانی از اولویت بسزایی در کشور برخوردار است. از این رو توجه به ورزش و امور جوانان میتواند به توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در کشور بیانجامد و رواج آن، افزایش نشاط اجتماعی و بهرهوری ملی را به دنبال داشته باشد.
فعالیت بدنی بخش اساسی سلامت عمومی جامعه است و در واقع مولفه اساسی یک زندگی سالم به شمار می رود. با وجود شواهد گسترده درباره منافع شناخته شده تربیت بدنی، هنوز هم گزارش هایی از سراسر دنیا نشان دهنده درصد بالای افراد غیرفعال است، بنابراین نیاز به مداخلاتی برای تغییر این رفتارها به شدت احساس می شود. سازمان بهداشت جهانی در ۲۰۰۳ میلادی برنامه حرکت به سوی سلامت را ایجاد کرد که هدف آن افزایش فعالی بدنی مردان و زنان برای تمام سنین و شرایط و همه محیط ها بود. در ایران نیز قوانین مصوب، اولویت وظایف وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک، فدراسیون های ورزشی، ادراه کل تربیت بدنی وزارت علوم و تحقیقات و فناوری و همه واحدهای تربیت بدنی ارگان های نظامی و غیرنظامی بر همگانی شدن ورزش تاکید کرده است.
ورزش همگانی به طور رسمی از ۱۳۵۸ خورشیدی با عنوان ورزش محله ای آغاز و در ۱۳۶۲ خورشیدی به صورت تشکل قانونی با عنوان جهاد تربیت بدنی رسمیت یافت و رشد و گسترش آن به عنوان نخستین وظیفه قانونی تمامی ارگان های ورزشی جمهوری اسلامی ایران تعیین شد. وزارت ورزش و جوانان بر پایه سیاست های چشم انداز ۲۰ ساله نظام، برنامه های عملیاتی خود را در زمینه تربیت بدنی و ورزش همگانی طراحی و تدوین کرده است تا با اجرایی کردن آن در مسیر تحقق ایرانی توسعه یافته در افق ۱۴۰۴ حرکت کند و بدین وسیله مشارکت وزارت ورزش و جوانان در رشد و ترقی کشور مشهود شود.
همه ساله از ۲۶ مهر تا دوم آبان هفته تربیت بدنی با هدف آشنایی جامعه با اهمیت و کاربرد ورزش در زندگی فردی و اجتماعی، توسعه و گسترش ورزش در خانواده و ارشاد جامعه برگزار می شود که شعار این هفته در سال جاری عنوان «ایران تندرست، ایران همدل، ایران قوی» تعیین شده است.
«آرزو میرفتاحی» کارشناس تربیت بدنی و مدرس دانشگاه در حوزه ورزشی در گفت وگو با پژوهشگر گروه اطلاع رسانی ایرنا، فرهنگ سازی عمومی نسبت به ورزش همگانی در کشور را دارای اولویت بالایی دانست و گفت: اهمیت دادن به ورزش در حوزه ورزش قهرمانی و حرفه ای می تواند کشور را در مسیر توسعه و کسب سکوی های قهرمانی در عرصه های بین المللی پیش ببرد. در ادامه متن گفت وگو را می خوانیم:
ضرورت حمایت از فرصت های ورزشی
میرفتاحی با اشاره به این موضوع که با توجه به تمام اقداماتی که در جهت حمایت از فرصت های ورزشی صورت گرفته اما همچنان بخش عمده ای از جمعیت کشور فعالیت جسمانی کافی انجام نمی دهند، گفت: تا رسیدن به وضع مطلوب و استاندارد فاصله زیادی وجود دارد، از این رو کسب نظر فعالان و نخبگان ورزش همگانی برای شناسایی و رفع موانع موجود بر سر راه آن اهمیت و ضرورت می یابد زیرا اولویت های برنامه های ارتقای فعالیت بدنی در سطح اجتماع را مشخص می کند، گروه هایی را که باید تمرکز بیشتری بر آنها انجام شود، نشان می دهد و به برنامه ریزی و اجری موثر برنامه های ورزش همگانی کمک می کند.
نقش مهم اتخاذ سیاست های اثربخش در ارتقای تربیت بدنی و ورزش همگانی
برنامه ریزی و تدوین سیاست های اثر بخش، نقش مهمی را در این زمینه ایفا می کند. تدوین یک برنامه منسجم در این باره سبب حمایت دولت، مسوولان، سهام داران و بخش خصوصی می شود. عوامل اقتصادی، کمبود امکانات و پایگاه های ورزش صبحگاهی، گرانی شهریه های باشگاه های ورزشی، کمبود وقت لازم و ... به ترتیب از موانع توسعه ورزش همگانی به شمار می روند و بهبود وضعیت اقتصادی، استفاده از رسانه های گروهی و ملی توجه به وضعیت خانوادگی، برگزاری مسابقات ورزشی و نیز سرمایه گذاری بخش خصوصی از مهمترین عوامل توسعه ورزش همگانی هستند.
فراهم کردن بسترهای لازم برای ورود اقشار عام و خاص به ورزش همگانی
این مدرس دانشگاه در حوزه ورزشی با بیان اینکه باید بسترهای لازم برای ورود اقشار عام و خاص به ورزش همگانی مهیا شود، تصریح کرد: در کشور ما به ورزش همگانی و تفریحی، به طور سازمان یافته کمتر توجه شده است. مشارکت کم جامعه در ورزش همگانی و فقدان نظام قانونی یکپارچه و اجرایی برای استعدادیابی و پرورش ورزشکاران موجب ضعف ورزش قهرمانی و کاهش زمینه بروز استعدادهای ورزشی شده است و نیاز به ایجاد مراکزی برای برنامه ریزی در امر ورزش همگانی و قهرمانی بیشتر از همیشه احساس می شود.
نقش انگیزهها بر میزان مشارکت سالمندان در ورزش همگانی
میان انگیزه های سالمندان مرد و زن برای مشارکت در ورزش همگانی تفاوت وجود دارد. تحقیقات نشان می دهد که زنان میانگین بالاتری نسبت به مردان در انگیزه کسب سلامتی به دست می آورند. دلیل تفاوت میان انگیزه مردان و زنان شاید تفاوت در نگرش های این ۲ گروه نسبت به سلامتی باشد. در واقع زنان نسبت به مردان بیشتر به سلامتی، وضع ظاهری و اندام خود اهمیت می دهند. توجه به انگیزه های افراد به ویژه قشر سالمند به عنوان عامل جذب کننده آنها به طرف فعالیت های ورزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. فراهم کردن تسهیلات و برنامه های ورزش تفریحی برای سالمندان با توجه به نیازها و علایق آنها برای افزایش انگیزه و جذب آنان به فعالیت ورزشی و ایجاد ایستگاه های سلامت در پارک ها و محل های پیاده روی عمومی برای افزایش بهداشت و بهبود وضعیت جسمانی سالمندان توصیه می شود.
مدیریت واحد و یکپارچه با فعال کردن بخش همگانی تمامی رشته های ورزشی، حمایت از باشگاه های خصوصی، کمپینگ های تفریحی زنجیره ای و باشگاه های اقشار خاص، انعقاد قرارداد و تفاهم نامه با سازمان ها و نهادها و ایجاد تعامل های سازنده و جلوگیری از بی تفاوتی نسبت به ورزش همگانی خواهد توانست تا ورزش همگانی را جامعه نهادینه کند. همچنین با برنامه ریزی در خصوص به کارگیری متخصصان و توجه به ورزش همگانی در سنین پایه و نظام آموزشی، بستر توسعه ورزش همگانی را فراهم خواهد شد و حمایت مسوولان نسبت به ارتقاء جایگاه اجتماعی ورزشکاران و ایجاد انگیزه برای مشارکت عموم مردم به رشد این ورزش می انجامد.
نقش رسانه های گروهی به عنوان یکی از ابزارهای اساسی در ارتقای ورزش همگانی
میرفتاحی در پایان به نقش اثرگذار رسانه ها در پیشرفت و بهبود وضعیت ورزش کشور اشاره کرد و گفت: یکی از پدیده های اجتماعی که در سال های اخیر رشد زیادی داشته و آحاد مردم را تحت تاثیر قرار داده، ورزش همگانی است که رسانه های گروهی در خصوص محتوای برنامه ها و مطالب مربوط به آن می توانند، بسیار تاثیر گذار باشند و به این تربیت نقش بسزایی در پیشرفت و بهبود وضیعت ورزش کشور ایفا کنند. مهمترین هدف رسانه های گروهی در راستای اهداف ملی در هر کشور باید توسعه ورزش باشد که خود ابعاد و محورهای مختلف دارد. توسعه ورزش یکی از اهدافی است که امروزه رسانه ملی در فعالیت خود دنبال می کند. برخی پژوهش ها نیز یکی از مهم ترین دلایل فقدان توسعه لازم در مولفه های مانند ورزش همگانی، تفریحی و تربیتی را بی توجهی رسانه ها دانسته اند.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
تحقیقات نشان میدهد ورزش تقریباً بر تمام سلولهای بدن تاثیر می گذارد و نه تنها قلب و عضلات بلکه سایر اندامهای بدن نیز تحت تاثیر ورزش قرار می گیرند.
به گزارش پایگاه اینترنتی ان.بی.سی نیوز، بطور کلی ورزش کردن برای برخورداری از یک سلامت خوب مهم و حیاتی است.
از جمله مزایای ورزش کردن که توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها آمریکا فهرست بندی شده است، می توان برخورداری از ذهن هوشیارتر، افسردگی و اضطراب کمتر، خواب بهتر، کمک به مدیریت وزن، برخورداری از استخوانها و عضلات قویتر و کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، سکته، دیابت و سرطان سینه، روده بزرگ و سایر اندام ها را نام برد.
در دستورالعملهای بهداشتی به بزرگسالان توصیه می شود که برای به دست آوردن «مزایای قابل توجه سلامتی»، دست کم ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه در هفته فعالیت بدنی شدید یا ترکیبی معادل انجام دهند.
گلن گاسر، استاد فیزیولوژی ورزش و راه حل های سلامت در دانشگاه ایالتی آریزونا در آمریکا گفت: تحقیقات نشان میدهد افرادی که اضافه وزن دارند، اما به طور منظم ورزش میکنند، هنوز از مزایای سلامتی زیادی بهره میبرند. ورزش اساساً نتایج سلامتی را تا حد زیادی مستقل از کاهش وزن بهبود می بخشد.
وی و همکارانش در مطالعه ای که مقاله ای در زمینه یافته های آن ماه اکتبر در نشریه iScience منتشر شده است، مطالعات متعددی را مرور و اثرات کاهش وزن را با ورزش برای افزایش طول عمر و بهبود سلامت کلی افراد مقایسه کردند.
گاسر گفت: در حالی که بیشتر این داده ها بر اساس مطالعات مشاهده ای بوده و نمی توان از آنها برای تعیین علت و معلول استفاده کرد، اما این تحقیق نشان می دهد که کاهش وزن با کاهش ۱۰ تا ۱۵ درصدی خطر مرگ و میر مرتبط است. بطور مقایسه، مطالعات نشان می دهد که افزایش فعالیت بدنی یا بهبود تناسب اندام با کاهش خطر مرگ و میر در محدوده ۱۵ تا ۶۰ درصدی مرتبط است.
وی گفت: پیام اصلی این است که به نظر میرسد تنها فعالیت بدنی و تلاش برای بهبود تناسب اندام، چشمانداز بهتری برای طول عمر نسبت به تلاش صرف برای کاهش وزن فراهم میکند.
مطالعه دیگری که سال گذشته منتشر شد، همچنین نشان داد که ورزش و پیادهروی حتی کمتر از ۱۰ هزار قدم که اغلب توصیه میشود، باعث افزایش طول عمر میشود.
بر اساس نتایج این مطالعه که JAMA Open Network منتشر شده است، افراد میانسالی که به طور متوسط حداقل هفت هزار قدم در روز راه میرفتند نسبت به افرادی که کمتر راه می رفتند، در ۱۰ سال آینده حدود ۵۰ تا ۷۰ درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از ابتلا به سرطان، بیماری قلبی یا دلایل دیگر قرار داشتند.
«آماندا پالوچ»، استادیار حرکت شناسی در دانشگاه امهرست ماساچوست در آمریکا و نویسنده این مطالعه گفت: فعالیت بدنی روی مکانیسم های متعددی در بدن تاثیر دارد و به این ترتیب می تواند به طور بالقوه به پیشگیری از بیماری های مزمن و در نتیجه از مرگ زودهنگام کمک کند.
دکتر «رابرت سالیس» که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ رییس کالج آمریکایی «پزشکی ورزش» بود، مدتهاست که ورزش را بخش مهمی از یک سبک زندگی سالم می داند. وی کمپین «ورزش دارو است» را راه اندازی کرد. این کمپین پزشکان را تشویق می کند با بیماران در مورد فعالیت بدنی خود و حتی «تجویز ورزش» صحبت کنند.
سالیس که استاد بالینی پزشکی خانواده در دانشگاه کالیفرنیا نیز هست، می گوید: افراد کم تحرک که فعالیت بدنی را شروع می کنند، بلافاصله می توانند احساس بهتری داشته باشند.
وی افزود: سلامت روان اولین مزیت ورزش کردن است و این تقریباً اولین چیزی است که مردم در نتیجه ورزش کردن به آن توجه می کنند؛ بطوری که می گویند احساس بهتری دارم، انرژی بیشتری دارم، بهتر می خوابم. ورزش به کاهش ابتلا به فهرستی از بیماری های مزمن از دیابت گرفته تا بیماری قلبی، فشار خون، کلسترول ، سرطان و غیره کمک می کند.
سالیس بیمارانی را که ورزش نمیکنند تشویق میکند با انجام فعالیت های بدنی کم، ورزش کردن را آغاز کنند. وی همچنین بیماران را تشویق میکند حتی اگر وزن کم نمیکنند، به ورزش کردن خود ادامه دهند. اغلب اوقات، تمرکز منحصر به فرد افراد روی وزن است و فکر می کنند که اگر وزن کم نکنند، ورزش برای آنها مفید نبوده است. بسیاری از آنها این موضوع را به عنوان دلیلی برای توقف ورزش کردن عنوان می کنند، اما باید بدانید که وزن ارتباط چندانی با فواید ورزش کردن ندارد و لاغر بودن به این معنی نیست که نیازی به ورزش کردن ندارید.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است.
در ادامه یادداشت ۱۷ بهمن روزنامه جوان به قلم اشرف رامین میخوانیم: پتانسیل ورزش کشور بسیار بیشتر از آن چیزی است که امروز به چشم میآید. این واقعیت از سوی کارشناسان و خبرههای این حوزه تأیید شده است، اما مشکل اینجاست که هنوز استعدادهای زیادی در ایران هستند که فرصت ظهور و ترقی به آنها داده نشده است. توجه به این موضوع اهمیت استعدادیابی در سطح خرد و کلان را نشان میدهد.
کشف استعدادها مقولهای مهم در ورزش همگانی و قهرمانی محسوب میشود و توجه به آن آینده این حوزه را تضمین میکند. طی این سالها برنامههای مختلفی در خصوص استعدادیابی در ردههای مختلف انجام شده و سازمانها، فدراسیونها و هیئتهای زیادی در آن نقش داشتهاند. معمولاً فدراسیونها با اعزام نمایندگان خود و برگزاری مسابقات و اردوها در استانهای مختلف، ورزشکاران بهویژه در ردههای پایه را رصد میکنند و از این طریق نخبگان را در برنامههای حمایتی خود قرار میدهند تا در آینده ستارههای ورزش کشور لقب بگیرند. از طرفی آموزش و پرورش و سازمان بسیج نیز برنامههای استعدادیابی را با برپایی پایگاههای خود در سراسر کشور دنبال میکنند. در عین حال هیئتهای استانی نیز وظایفشان را فراموش نکرده و در این پروسه سهمشان را ایفا میکنند.
پیدا کردن استعدادهای نهفته پروژه عظیمی است که تاکنون افتخارات زیادی را نصیب ورزش کشور کرده و اگر مدیران ورزش با جدیت بیشتری این موضوع را پیگیری کنند، نهتنها نگران جایگزینی ستارهها و نسلهای طلایی نخواهیم بود، بلکه باید منتظر ظهور ستارگان جدید هم باشیم. برای رسیدن به این هدف، تدوین برنامههای کوتاه و بلندمدت ضروری است.
این برنامهها باید از سوی کارشناسان امر تأیید شود و پس از گرفتن تأییدیهها و در نظر گرفتن بودجه لازم، در دستور کار همه ارکان ورزش قرار بگیرد. به سرانجام رسیدن این پروژه همکاری همهجانبه را میطلبد، از یکسو وزارت ورزش باید نقش نظارتیاش را به خوبی ایفا کند و عملکرد مدیران ارشد بابت این مسئله را مورد ارزیابی دقیق قرار دهد. از سوی دیگر فدراسیونها، ادارات کل استانها و هیئتها نیز باید همسو با برنامه استعدادیابی پیش بروند. در این مسیر آنها موظفند با جدیت و اهتمام هرچه بیشتر در جذب و کشف استعدادهای سراسر کشور تلاش کنند و اجازه ندهند دوری مسافت یا محروم بودن یک شهر و منطقه به سوختن یک استعداد بزرگ منجر شود. تشکیل کارگروههای ویژه برای شناسایی نخبهها در ردههای پایه نیز کمک بزرگی به این پروژه خواهد کرد.
استعدادیابی بحث جدیدی در ورزش ما نیست و در دهههای اخیر بارها طرحهای متنوعی در این زمینه اجرا شده است، اما چالش اصلی زمانی پیش میآید که پروسه شناسایی چهرهها بعضاً به صورت گلخانهای و پراکنده انجام میشود. اینکه با یک فراخوان عدهای از ورزشکاران نونهال و نوجوان را بدون برنامه گردهم بیاوریم و اخبار آن را با آب و تاب بازتاب دهیم، نتیجه مطلوبی در پی نخواهد داشت. اینگونه طرحها باید با یک پشتوانه قوی فنی، کارشناسی و آیندهنگری برگزار شوند تا خروجی لازم را داشته باشند و ثمره آن در عرصههای مهم به چشم آید.
در سالهای گذشته برخی رشتهها با تکیه بر مدیریت قوی و با همکاری هیئتها، استانهای مختلف و همچنین ظرفیتهای بسیج، آموزش و پرورش و حتی ورزش دانشگاهی برای خود پشتوانه قوی در تمامی ردهها فراهم کردهاند تا جاییکه نگرانی از بابت رفتن ستارهها و تغییر نسل ندارند، اما سایرین تا کفگیرشان به تهدیگ میخورد یاد استعدادیابی و سوءمدیریتهای صورت گرفته در این خصوص میافتند. با مصدومیت یا بازنشستگی یک ستاره ورزشی نباید یک رشته و یک فدراسیون وارد بحران شود. اگر مدیران به جای از دست دادن زمان، دعواهای داخلی و تلاش برای رسیدن به پست و مقام، کمی هم برای بها دادن به استعدادهای جوان وقت بگذارند، هرگز خلأیی از بابت تغییر نسل و جایگزینی نفرات احساس نخواهند کرد.
مقاله علمی و پژوهشی " تبیین تاب آوری روانشناختی بر حسب خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار" مقاله ای است در 23 صفحه و با 57 فهرست منبع که در مجلات معتبر علمی و پژوهشی با رویکرد رشد و یادگیری حرکتی و ورزشی منتشر شده است
در این مقاله علمی و پژوهشی به تابآوری؛ خودکارامدی؛ دانشجویان؛ ورزشکاران پرداخته شده است
چکیده مقاله
هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی امکان پیشبینی تابآوری براساس خودکارامدی در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار بود. برای دستیابی به این هدف، نمونهای شامل 403 نفر از دانشجویان (198دختر و 205 پسر) ورزشکار در لیگهای برتر کشور و دانشجویان غیرورزشکار دانشگاههای وابسته به وزارت علوم، به شیوة قضاوتی یا هدفمند انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز، از مقیاس تابآوری و خودکارامدی و برای تحلیل دادهها، از روش رگرسیون، تحلیل واریانس یکطرفه و دوطرفه و روش آماری t مستقل، استفاده شد. نتایج نشان داد خودکارامدی، پیشبینیکنندة مثبت و معنادار تابآوری است. مقایسة نتایج تحلیلها نشان داد که در مورد ورزشکاران و غیرورزشکاران، الگوی متفاوتی از پیشبینی تابآوری روانشناختی براساس خودکارامدی وجود دارد. این نتایج، با نتایج به دست آمده از کل گروه همخوانی کامل ندارد. همچنین، آشکار شد که تابآوری ورزشکاران، به طور معناداری بهتر از غیرورزشکاران است. دیگر نتایج این پژوهش نشان داد که بین رشتههای ورزشی در زمینة تابآوری تفاوت معناداری وجود ندارد. در نهایت، مقایسة بین دختران و پسران، تفاوت معناداری را در زمینة تابآوری تبیین نکرد. مقالة حاضر با بحث از یافتهها در پرتو روند پژوهشی مربوط و ارائة پیشنهادهایی برای پژوهش بیشتر، به سرانجام رسیده است.
عنوان مقاله [English]
Explaining Psychological Resilience Based on Self-Efficacy in Athlete and Non-Athlete University Students
چکیده [English]
The aim of this study was to investigate the possibility of explaining psychological resilience based on self-efficacy in athlete and non-athlete university students. A sample of 403 (198 females and 205 males) athlete and non-athlete university students, who were selected via purposive sampling procedure, completed resilience and self-efficacy scales. Regression analysis, one-way ANOVA, and t test were used to analyze the data. The results showed that self-efficacy was the positive significant predictor of resilience. Athletes and non-athletes had different patterns to predict psychological resilience by self-efficacy. Also, it was revealed that athletes scored higher than non-athletes in resilience while there was no significant difference among athletes of different sport fields. Also, there was no significant difference in resilience between males and females. The present article ended with a discussion of findings and suggestion of more research in this area.
کلیدواژهها [English]
Athletes., Resilience, self-efficacy, university students
دانشجویان دوره دکترا و کارشناسی ارشد می تواند از محتوای این مقاله برای رساله دکترا و پایان نامه کارشناسی ارشد بهره ببرند .
مقاله علمی و پژوهشی " مقایسة اثر فاصله کانون توجه بیرونی بر اجرای تکلیف تعادلی پویا" مقاله ای است در 16 صفحه و با 35 فهرست منبع که در مجلات معتبر علمی و پژوهشی با رویکرد رشد و یادگیری حرکتی و ورزشی منتشر شده است
در این مقاله علمی و پژوهشی به تعادل؛ تعادل سنج.؛ توجه بیرونی دور؛ توجه بیرونی نزدیک؛ دستورالعمل کانون توجه پرداخته شده است
چکیده مقاله
یکی از عوامل اثرگذار بر یادگیری و اجرای مهارتهای حرکتی، توجه است و کانونی کردن آن یک روش برای افزایش بازدهی و یادگیری است. نتایج تحقیقات اخیر نشان داد که کانون توجه اجراکننده نقش مهمی بر اجرا و یادگیری مهارتهای حرکتی دارد. هدف از این پژوهش، مقایسه اثر دستورالعمل کانون توجه بیرونی دور و نزدیک بر اجرای تکلیف تعادلی پویا بود. در این پژوهش از بین دانشجویان پسر مقطع کارشناسی دانشگاه فردوسی مشهد که واحد تربیت بدنی عمومی 1 را در نیمسال دوم سال تحصیلی 89-88 انتخاب کرده بودند، تعداد 60 نفر بهصورت تصادفی در 3 گروه توجه بیرونی دور (توجه به نشانگر دور از پاها)، گروه توجه بیرونی نزدیک (توجه به نشانگر نزدیک پاها) و گروه کنترل (بدون دستورالعمل توجهی) جایگزین شدند. برای جمعآوری دادهها از دستگاه تعادلسنج (بایودکس) استفاده شد. هر شرکتکننده 3 کوشش20 ثانیهای از آزمون تعادل پویا را اجرا کرد. ابتدا دادههای بدست آمده توسط آمار توصیفی و پس از اطمینان از طبیعی بودن دادهها، به کمک آزمون آماری تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی دانکن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که عملکرد گروه توجه بیرونی دور به طور معنیداری بهتر از گروه کنترل بود، درحالی که گروه توجه بیرونی نزدیک تفاوت معنیداری را در اجرای تکلیف تعادلی نسبت به گروه کنترل ایجاد نکرد.
عنوان مقاله [English]
The Comparison Effect of the Distance of an External Focus of Attention on Dynamic Balance Task
چکیده [English]
Attention is one of the effective factors when learning and performing motor skills. Focus of attention is a method to increase the efficiency and learning. Previous studies have shown that focus of attention plays an important role in learning and performing motor skills. The purpose of the present study was to compare the effect of the instruction of far and near external focus of attention on dynamic balance task performance. In this study, sixty male undergraduate students of Ferdowsi University of Mashhad, who had taken the general physical education course in the second semester of 1388-89, were assigned randomly in three groups: far external attention group (attention to those signs far from the feet), near external attention group (attention to those signs near the feet) and control group (no attentional instruction). The stabilometer (Biodex) was used to collect the data. Each participant performed three 20-second trials in dynamic balance test. The obtained data were analyzed by descriptive statistics as well as inferential statistics such as one-way ANOVA and Duncan post hoc test. The results showed that far external attention group performed significantly better than control group while near external attention group did not reveal any significant difference compared to the control group.
کلیدواژهها [English]
Balance, far external attention, Focus of attention instruction, near external attention, Stabilometer.
دانشجویان دوره دکترا و کارشناسی ارشد می تواند از محتوای این مقاله برای رساله دکترا و پایان نامه کارشناسی ارشد بهره ببرند .
ریچارد آلن محقق دانشگاه لیدز انگلستان عنوان کرد: این نتایج بسیار جالب بوده و ممکن است روشهایی برای بهبود عملکرد حافظه ارائه دهد.
نتایج مطالعات نشان میدهد که قدم زدن به عقب میتواند در تقویت حافظه کوتاهمدت موثر باشد.
شرکتکنندگانی که قبل از آزمون به عقب راه رفته بودند، نسبت به افرادی که ایستاده یا به سمت جلو حرکت کرده بودند، در آزمون حافظه عملکرد بهتری داشتند.
در این بررسی، 114 شرکتکننده بعد از دیدن فیلمی به سوالات پاسخ دادند.
شرکتکنندگان به دو گروه تقسیم شدند: گروهی 10 متر به عقب یا جلو رفتند و گروه دیگر در یک نقطه ایستادند. بعد از آن، از شرکتکنندگان سوالاتی درباره رویدادهای فیلم پرسیده شد، گروهی که به عقب رفته بودند، تعداد سوالات بیشتری را پاسخ دادند.
ریچارد آلن محقق دانشگاه لیدز انگلستان عنوان کرد: این نتایج بسیار جالب بوده و ممکن است روشهایی برای بهبود عملکرد حافظه ارائه دهد.
نوار مغزی یا الکتروانسفالوگرافی برای ثبت فعالیت الکتریکی مغز کاربرد دارد که در این آزمایش مورد استفاده قرار گرفت.
هنگام آزمایش، سنسورهای کوچکی به افراد متصل شد تا سیگنالهای الکتریکی تولید شده را هنگامی که سلولهای مغزی پیام ارسال میکنند، ثبت کنند.
به نقل از دیلی میل، محققان اظهار کردند: ارتباط بین مفاهیم «زمان» و « فضا » برای اینکه ذهن ما خاطرات را تشکیل دهد، ضروری است.
نتایج این بررسی میتواند به شناسایی علائم خاصی نظیر تشنج یا مشکلات حافظه کمک کند.
یوگا و رهایی از اضطراب مادر بودنثابت شده است که این تمرین ذهنی یک راه عالی برای تسکین ذهن، بدن و روح است – و در حالی که کل تمرینات یوگا برای تمرین تمدد اعصاب و آرامش است، حرکاتی خاص در یوگا وجود دارد که نسبت به سایر حرکات تاثیر بیشتری در کاهش استرس دارند.
به گفته یک مربی یوگا، دکتر تری کندی Dr. Terri Kennedy ، " یوگا به ما کمک می کند لحظه ای آرام بگیریم و نفسی آرام بکشیم. تمرکز کردن روی یک چیز – که تعریف اصلی مدیتیشن است – به ما اجازه می دهد فشاری که رویمان است را کاهش دهیم". دکتر تری اضافه می کند: "*آساناها asanas به روش های متفاوت تنش را از بدن خارج کرده و به بخش هایی خاص از بدن کمک می کنند. "
*آسانا Asana:به تمرینات اصلی و وضعیتهای یوگا «آسانا» (Asana) گفته میشود.
اگر به دنبال راهی برای کاهش تنش، اضطراب و استرس هستید؟ در این مقاله 8 حرکت اصلی یوگا که برای تسکین استرس، بهترین هستند را به شما معرفی می کنید.
1. حرکت بچه بالاسانا Balasana ) Child’s Pose)
پوزیشن یا حرکت بچه یکی از اصلی ترین و موثرترین حرکات یوگاست. این حالت خوابیده با کشش پشت، درد این قسمت را از بین برده و همچنین برای سیستم عصبی و لنفاوی شما مفید است.
به گفته دکتر کندی " این حرکت یکی از حرکات کلیدی یوگاست که می توانید در هرجایی برای از بین بردن استرس آن را انجام دهید." این حرکت بسیار تجدید یا مسترد کننده است...این حرکت شما را به یاد دوران بچگی تان می اندازد و به ما اجازه می دهد تا به درون خودمان فرو رویم.
2. خم شدن به جلو در حالت ایستاده ( آتاناسانا Uttanasana )Standing Forward Bend
آتاناسانا یک حرکت انتقالی است که عضلات عقب ران hamstrings، ران و کفل hip شما را منبسط می کند و می کشد. این حرکت برای از بین بردن استرس، خستگی و افسردگی خفیف شناخته شده است. دکتر کندی متوجه شده که این حرکت با تغییر جریان خون در سراسر بدن، برای رهایی از استرس مفید است به خصوص زمانی که زانوها کمی خم شوند.
3. حرکت عقاب ( گاروداسانا Garudasana ) Eagle Pose
حرکت عقاب کمک می کند تا فشار تنش و استرس از طریق پشت، شانه ها و پاها از بدنتان خارج شود.
چگونه؟
از آن جایی که حفظ تعادل در این حالت یا حرکت نیاز به تمرکز بالایی دارد، و بهبود تمرکزتان سبب خلاص شدن از هر استرسی می شود. همچنین انجام این حرکت حسی مانند یک آغوش گرم برای دست و پاهای شما دارد که می تواند احساس آرامش و خوشی شما را افزایش دهد.
4. حرکت جسد ( ساواسانا Savasana ) Corpse Pose
دکتر کندی این حرکت را به عنوان " حرکت آرامش بخش یا تمدد اعصاب " معرفی می کند و دلایل خوبی هم برای آن دارد. همان طور که با شنیدن نام این حرکت می توانید حدس بزنید، در این حالت باید به پشت و صاف دراز کشیده و چند دقیقه به همین حالت بمانید.
اگرچه دراز کشیدن به صورت کامل هنوز برای برخی از مربیان یوگا چالش برانگیز است، ولی برای سیستم عصبی شما فواید زیادی دارد. این حرکت باعث ایجاد پاسخ آرامش در بدنشما می شود، که به کاهش فشار خون و آرامش ذهنی شما کمک می کند.
5. حرکت بالا گذاشتن پاها روی دیوار ( ویپاریتا کارانی Viparita Karani ) Legs-Up-The-Wall Pose
یکی دیگر از ساده ترین و در عین حال مفید ترین حرکتهای مورد نیاز شما این است که به پشت روی زمین صاف دراز کشیده و پاهایتان را به سمت بالا روی دیوار قرار دهید. در حالی که دراز کشیدن به پشت می تواند شما را از هر گونه دردی خلاص کند، قرار دادن پاها به سمت بالا روی دیوار باعث بهبود جریان خون به قلبتان می شود. حتی می توان گفت این حرکت باعث کاهش روند پیری می شود.
حرکت گربه- گاو قسمت پایین کمرتان را به سمت بالا می کشد، قسمتی که اکثر مردم روی آن فشار زیادی وارد می کنند. پشتتان را به آرامی و تا جایی که می توانید انحنا دهید، 10 بار این حرکت را به همراه تمرکز عمیق و تنفس برای رهایی هر گونه فشار از طریق ستون فقرات تان انجام دهید.
حرکت پل برای کاهش خستگی، کمر درد، سر درد و حتی اضطراب و استرس کمک می کند. این حرکت به شما اجازه می دهد کمرتان را بکشید و تنش روی پاها و عضلات سرینی را از بین ببرید. 8. پوزیشن دلفین Dolphin Pose
به نظر می رسد قرار گرفتن به سمت پایین تاثیر عجیبی روی استرس دارد. این حرکت شبیه به حرکت downward dog است ولی باید ساعدتان را روی زمین بگذارید. با برعکس کردن بدنتان و قرار دادن ساعد روی زمین و تمرکز روی کشش عمیق پشت بدنتان می توانید استرس و اضطراب را کاهش دهید.
سالیان زیادی است که کشورهای توسعهیافته برای پیشرفت به یک نقطه مشترک رسیدهاند که آن هم پیشرفت از راه ورزش یا موفقیت در رقابتهای جهانی از طریق ورزش است. وقتی صحبت از فعالیتهای ورزشی میشود، نباید همه نگاهمان را معطوف به بُعد حرفهای آن کنیم و این موضوع دقیقا همان دلیل توسعه کشورهای پیشرفته یعنی توجه ویژه به بُعد دیگر ورزش یعنی ورزش همگانی است.
ورزش همگانی را درحالحاضر مهمترین ابزار برای بالابردن سرانه سلامت در جوامع پیشرفته میدانند؛ چه سلامت جسمی و چه سلامت روانی. در توسعه ورزش همگانی نهادهای مختلفی از شهرداریها و وزارتخانهها تا آموزش و پرورش و فدراسیونها و انجمنهای ورزشی نقش دارند؛ اما سؤال اینجاست که نقش و جایگاه ورزش همگانی در کشور ما چیست؟ آیا توانستهایم از این مهم برای توسعه و پیشرفت و همچنین حفظ سلامت افراد و ایجاد نشاط در جامعه استفاده کنیم؟
آیا توانستهایم فرهنگ این ورزش را در کشورمان جا بیندازیم؟ آیا توانستهایم راهی برای مقابله با زندگی ماشینی پیدا کنیم و کمتحرکی را که عامل بسیاری از مریضیها و بیماریهاست، از طریق همین ورزش همگانی کاهش دهیم؟ آیا میشود امیدوار بود که بتوانیم سلامتی در جامعه را ازکمهزینهترین راه ممکن یعنی ورزش همگانی به دست آوریم؟ آمار نشان میدهد ورزش همگانی در کشور ما با استانداردهای جهانی فاصله دارد.
نشاط بدون هزینه و امکانات
بهدلیل اهمیت مقوله تربیتبدنی در زندگی روزمره مردم، اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دولت را موظف کرده است بهمنظور نیل به اهداف متعالی انسانی، همه امکانات خود را برای تربیتبدنی رایگان برای همه و در تمام سطوح به کار ببرد. ورزش همگانی در ایران بهطور رسمی از سال 1358 با عنوان ورزش محلات، مطرح شد و در سال 1362 بهصورت تشکل قانونی با نام جهاد تربیتبدنی رسمیت یافت. توسعه و ترویج فرهنگ ورزش همگانی از همان زمان با هدف گذراندن اوقات فراغت، کمک به توسعه سلامت، ایجاد نشاط و شادابی، مقابله با بیماریهای جسمی و روانی و جلوگیری از گسترش ناهنجاریها و بزهکاریهای اجتماعی، مقابله با اعتیاد، ایجاد امید و ارتقای بهرهوری بین مردم بهویژه نوجوانان و جوانان در دستور کار قرار گرفت.
در ادامه نیز با تشکیل وزارت ورزش و جوانان، ترویج ورزش همگانی بهعنوان یکی از برنامههای اصلی دولت در ورزش مطرح شد و بودجههایی نیز در این زمینه به فدراسیونهای ورزشی اختصاص یافت. طبق یکی از بندهای قانونی در وزارت ورزش و جوانان، هر فدراسیون ورزشی موظف است 10 درصد از بودجه سالانه خود را صرف ترویج رشته خود در ورزش همگانی کند. ضمن اینکه طبق سند چشمانداز سال 1404 باید 40 درصد مردم به ورزش همگانی مشغول باشند؛ اما اکنون با تمام آمارها حدود 20 درصد از افراد جامعه ورزش میکنند. درواقع ورزش همگانی که میتواند با کمک شهرداریها و رسانه ملی در جامعه گسترش بیشتری پیدا کند، نیمه گمشده ورزش در کشور است.
انگیزه را بیدار کنید
شاید شما جزء آندسته از افرادی باشید که صبح علیالطلوع در پارک محل حاضر میشوید و با دوستانتان ورزش صبحگاهی انجام میدهید و شاید هم دلتان بخواهد ورزش همگانی را یک روز در برنامههای روزانه زندگیتان قرار بدهید.
خیلی هم فرقی نمیکند که صبحگاهی باشد یا عصرگاهی، اینکه کسی بتواند بدنش را به همیشهورزشکردن عادت دهد و در 24 ساعت شبانهروز حداقل نیمساعتی را به ابتداییترین فعالیتهای بدنی اختصاص دهد، قطعا اتفاق خوبی است که خیلیها دنبالش هستند. ورزشکردن یا به عبارت بهتر انجام ورزش همگانی ازجمله کارهایی است که امکانات زیادی هم نمیخواهد، کافی است بندهای کفش را سفت و خودت را برای یک پیادهروی کمی پرسرعت آماده کنی، همین. انگیزهات را بیدار کن!
اول ذهنتان را حرکت دهید
انگیزه چیزی نیست که یکدفعه برایتان ایجاد شود، اما میتوانید آن را برای خودتان خلق کنید. شاید ورزشکردن فقط به حرکتدادن بدن مربوط باشد، اما اگر ابتدا ذهنتان را حرکت ندهید، به جایی نخواهید رسید. کنارگذاشتن موانع ذهنی گذشته، میتواند در را برای ایدههای جدید و نگاههای تازه باز کند. نه قرص، نه رژیم و نه جراحی پلاستیک، هیچکدام نمیتوانند جای تحرکداشتن را بگیرند. پس این حقیقت را بپذیرید که باید ورزش کنید.
اگر بیشتر وقتتان را مینشینید و میخواهید وزن کم کنید و سالم باشید، ورزش یک ضرورت است. رسیدن به این حقیقت معمولا انجامش را کمی راحتتر میکند و خبر خوش اینکه انتخابهای زیادی پیشِروی شماست. ورزش حتما نباید در باشگاه باشد یا ساعتها وقت ببرد و برایش هزینههای مختلفی کنید. دانستن اینکه میتوانید تجربه ورزشی خودتان را خلق کنید، به شما انگیزه میدهد و شما را به حرکت وامیدارد.
هدفگذاری و تغییر در سبک زندگی
در گذشته ما دلایل زیادی برای حرکتکردن داشتیم. مجبور بودیم خودمان چمنها را بزنیم، ظرفها را با دست بشوییم، مسیر سربالایی رفت و برگشت به مدرسه را با وجود برف فراوان با پای پیاده طی کنیم و...؛ نکته اینجاست که امروزه همهچیز عوض شده و ما نمیتوانیم به گذشته برگردیم. بیشتر ما قادر نیستیم کامپیوتر، تلویزیون، خودرو و گوشی تلفن را کنار بگذاریم. همه این چیزها برای ما مهم و مفید هستند، اما اگر اجازه دهیم بر ما تسلط پیدا کنند، میتوانند منجر به مشکلاتی برای سلامتیمان شوند. آگاهییافتن از مسئولیتمان و همچنین درک نیاز به ایجاد تعادل، ما را یک قدم به ایجاد تغییر در سبک زندگی نزدیکتر میکند.
ورزش گروهی بهتر از ورزش انفرادی
ورزش به استفاده درست و مثبت از زمانهای آزاد و وقتهای بیکاری کمک میکند و باعث میشود افراد دور هم جمع شوند و از فردگرایی جلوگیری میکند. ورزش همگانی همچنین تا حدی از رفتارهای ضدبشری و ضداخلاقی جلوگیری میکند. ورزش همگانی را میتوان از جنبههای مختلف مانند وضعیت مشارکت اجتماعی افراد، تنوع فعالیتهای بدنی، جایگاه ورزش همگانی، نقش رسانهها در ورزش همگانی و دهها جنبه دیگر بررسی کرد.
خیلیها وقتی میخواهند برای ورزشکردن بهطور منظم برنامهریزی کنند، دچار مشکل میشوند و بهسختی طبق برنامه عمل میکنند؛ اما وقتی ورزش را بهصورت شرکت در گروههای ورزشی انجام میدهند، نتایج بهتری میگیرند. فرصت آشناشدن با آدمهای جدید که در شرایط عادی با آنها ارتباط پیدا نمیکردید، یکی از مزایای شرکت در ورزش گروهی است.
وقتی در گروه کار میکنید احتمالش خیلی بیشتر است که سختتر تمرین کنید و به اهدافی که برای خود دارید نزدیکتر شوید. ضمن اینکه ورزش در گروه سرگرمکننده است و ذهن شما را از روزمرگی و سختی کار دور میکند. همچنین گروههایی که همراه با موسیقی کار میکنند، پرانرژیتر ورزش میکنند و در ضمن در کنارهمبودن آنها را شادابتر میکند.
اگر ورزش را صحیح انجام دهیم، میتوانیم نتایج مثبت بیشتری بگیریم. بهتر است به موارد زیر توجه کنیم و کیفیت ورزش خود را بالا بریم.
مهم نیست در خانه ورزش کنیم یا در باشگاه، برای محافظت از سلامت و آشنایی با آداب ورزش نکاتی وجود دارد که باید یاد بگیریم و رعایت کنیم. در ادامه «ایرنا زندگی» برای شناسایی این موارد شما را همراهی میکند.
۱. استفاده از اسپریهای پودری
در ورزش کردن حجم تنفسی ما بالا میرود و ششها کاملا باز میشوند. در این موقعیت اگر از اسپرهای خوشبو کنندهی پودری استفاده کنیم، ترکیبات شیمیایی اسپری در گلو و ریهها مینشینند و در طولانی مدت موجب بیماریهای تنفسی و پوستی میشوند.
۲. استفاده از وزنههای بالا
استفاده ناگهانی ما از وزنههای بالا نه تنها مفید نیست؛ بلکه باعث آسیب به سلامت عضلات و استخوانها میشود. اگر برای لاغری ورزش میکنید از وزنههای سبک در تعداد حرکات زیاد استفاده کنید(سرعت بیشتر در حرکات) و اگر برای عضلهسازی ورزش میکنید از وزنههای متناسب در تعداد حرکات کم استفاده کنید (سرعت کمتر در حرکات) در این صورت فرصت گردش خون بیشتر به عضلات میدهید که موجب رشد آنها میشود.
۳. استفاده از آب سرد میان ورزش
هنگام ورزش، چربیها برای تعمین نیروی ما توسط حرارت بالای بدن شکسته و وارد رگهای خونی میشوند. استفاده از آب سرد باعث میشود چربیهایی که وارد خون شدند به حالت جامد در آیند. این شرایط باعث رسوب چربیها در رگهای خونی میشود که شما را به سوی داشتن کبد چرب و فشار خون بالا سوق میدهد. در نتیجه ریسک سکته مغزی و قلبی نیز بیشتر میشود.
۴. استراحت بین حرکات
برای انجام حرکات بعدی در ورزش نیاز است که به عضلات استراحت دهید. اگر استراحت در میان ورزش را فراموش کنید، فرصت کافی برای رشد عضله را میگیرید. به اصطلاح میگوید: «عضلات استوپ کردند». در این شرایط شما باید یک الی دو هفته از ورزش فاصله بگیرید تا عضلات بدن خود را باز پروری کنند.
۵. گفت و گو با دیگران در ورزش
بهتر است تنها به موزیکهای انرژیزا گوش دهید و روی حرکات ورزشی خود تمرکز کنید. صحبت کردن با دیگران در هنگام ورزش، موجب تقسیم حواس میشود. در این صورت کیفیت ورزش خود را پایین میآورید.
۶. ورزش در باشگاه
کمدهای عمومی را قفل نکنید. این یکی از آداب ورزشی در باشگاهها است. وسایل قیمتی را با خود به باشگاه نبرید و از قفل کردن کمدهای عمومی در باشگاه خودداری کنید. ممکن است کلید را با خود به خانه بیاورید یا آن را گم کنید که در این صورت به اموال عمومی آسیب میرسانید. وزنههایی را که بر میدارید پس از استفاده در جای اولیه برگردانید. اگر وزنهها و وسایل ورزشی را در وسط راه رها کنید ممکن است در موجب حادثهای شوید که اصلا خوشایند نیست.
به کمک اپلیکییشنهایی، بدون هزینه و وسایلهای تخصصی، در خانه ورزش کنید و تا جایی که میشود فرم و سلامت ماهیچهها را حفظ کنید.
ورزش به تناسب اندام، سلامت روان و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک میکند؛ اما در این روزهای کرونایی که خانهنشین هستیم و خود را قرنطینه کردهایم دیگر عقلانی نیست برای ورزش به بیرون برویم. پس بهتر است باشگاه را به خانه بیاوریم. «ایرنا زندگی» به شما اپلیکییشنهایی را معرفی میکند که بدون هزینه و وسایلهای تخصصی، در خانه ورزش کنید و تا جایی که میشود فرم و سلامت ماهیچهها را حفظ کنید. این برنامهها را میتوانید از پلی استور یا بازار دانلود کنید.
Home Work out- No Equipment
این نرم افزار برای کسانی که میخواهند وزن کم کنند یا ماهیچههای خود را تقویت و حفظ کنند مناسب است. تمرکز بیشتر این برنامه بر روی بالاتنه یعنی عضلات و ماهیچههای کول، شانه، سر شانه، سینه، زیر بقل، کمر و شکم است. این برنامه در سه سطح مبتدی، متوسطه و پیشرفته تعریف شده است. این اپلیکیشن بیشتر مناسب مردانی که در رشتهی فیزیک بالاتنه فعالیت میکنند مناسب است.
Abs workout
این اپلیکیشن مخصوص عضلات شکم است. کسانی که میخواهند چربیهای شکمشان را بسوزانند و کسانی که میخواهند عضلات شکم را پرورش دهند، هر دو میتوانند از این برنامه استفاده کنند. طبق دستوالعملی که داده است عمل کنید و در جلسات اول زیاد سخت نگیرید تا بدن شما آمادگی لازم را پیدا کند.
Work out for women
این اپلیکیشن برای زنان است؛ به دلیل اینکه سیستم فیزیکی زنان با مردان متفاوت است پس بهتر است از اپلیکیشنی استفاده کنند که متناسب با تراکم و نوع بافت ماهیچهای خودشان است. این اپلیکیشن هم به کاهش وزن و هم به فرمدهی ماهیچهای کمک میکند. در ضمن این برنامه ام.بی.آی یا همان تناسب قد و وزن شما را نیز زیر نظر میگیرد.
این اپلیکیشن مناسب کسانی است که میخواهند انعطاف بدنی خود را بالا ببرند یا به دلیل عدم راه رفتن در این روزهای خانهتشینی از درد ماهیچههای کمر خود رنج میبرند. اگر مشکل مفصلی و درد ماهیچهای دارید خیلی سبک حرکات را انجام دهید تا بدن شما آماده شود.
Pilates
پسلاتس ورزشی است که هم آرامش یوگا را به بدن میدهد و هم با حرکات قدرتی، مقاومت و استقامت بدن را بالا میبرد. اگر از ضعف ماهیچههای خود رنج میبرید بهتر است از پیلاتس شروع کنید و بعد سراغ پرورش آنها بروید. این اپلیکیشن قابل استفاده برای افراد خانواده است.
خوش آمدید
با سلام اینجا مکانی، جهت معرفی و تحقق بخشیدن به اهداف رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی می باشد ،از انتخاب شما سپاسگزاریم.
کارشناس تربیت بدنی و علوم ورزشی وحید ریاحی
آسیب شناس ورزشی و حرکات اصلاحی وحیده ریاحی