جنبه های مختلف تناسب اندام هوازی با اطلاعاتی که درمورد تست ها و تمرینات محتلف و امثال این ارائه میشود، مدنظر قرار میگیرد. اینکه فرد چطور باید وارد این فعالیت شود هم مسئله پراهمیتی است.
تناسب اندام یا سلامتی که از راه فعالیت ها و تمرینات هوازی به دست میآید را تناسب اندام هوازی مینامند. واژه هوازی (ایروبیک) صفتی است که معمولاً به چیزی که به هوا نیاز دارد مرتبط است. بعد از تعریف تناسب اندام هوازی میتوانیم به سراغ اطلاعات مربوط به تمرینات و تستهای آن برویم. با افزایش بیماریهای قلبی-عروقی در دنیای مدرن امروز، نیاز به مراقبت بیشتر از تناسب اندام هوازی خود امر مهمی است. فعالیتهای مختلف که تحت تمرینات قلبی-عروقی دسته بندی میشوند شامل دویدن، شنا کردن، دوچرخه سواری و امثال این میشود. این تمرینات (و شدت، تکرار و طول مدت آنها) باید برحسب سطح تناسب اندام فرد انجام گیرد.
چطور میتوان تناسب اندام هوازی را تقویت کرد؟
در زیر به بررسی تستهای لازم برای تعیین تناسب اندام هوازی و تمریناتی که برای تقویت سطح تناسب اندام انجام میگیرد، میپردازیم. داشتن اطلاعات درمورد تستهای مختلف و استفاده از آن ر انجام تمرینات بسیار مفید است.
تستهای تناسب اندام هوازی
تستهای تناسب اندام هوازی برای تعیین سطح تناسب اندام با استفاده از تمریناتی مثل دویدن نرم یا پیاده روی انجام میگیرد. معمولاً در چنین تمریناتی از فعالیت راه رفتن 5/1 مایل با سرعت متوسط و ثابت استفاده میشود.
تست راهرفتن: فعالیت راه رفتن یکی از بهترین تمرینات هوازی به شمار میرود. فرد نباید دو ساعت قبل تست چیزی بخورد. یک سطح صاف برای دویدن و دو نرم انتخاب میشود. برای انجام تست نیاز به کرونومتر (گام شمار) است. زمانی که برای تمام کردن فاصله 5/1 مایل لازم است توسط کرونومتر ثبت میشود. اگر مقدور نباش که 5/1 مایل را با دویدن/دویدن نرم تمام کرد، فرد میتواند با فعالیتهای هوازی با شدت کمتر مثل راه رفتن آن را تمام کند.
شنا کردن: تست شنا کردن که 12 دقیقه طول میکشد هم یکی از تستهای استاندارد است. شنا کردن بهترین ورزش هوازی برای کم کردن وزن است. کسانیکه به طور مرتب شنا میکنند باید این فعالیت را ادامه دهند. تست شنا برای افراد مبتلا به آرتروز شانه مطوب نیست. شنا کردن برای 12 دقیقه متوالی برای مبتدیان آسان نیست، حتی اگر بهطور مرتب ورزش کنند. در تست اصلی، فرد باید تعداد دورهایی که طی 12 دقیقه تکمیل میکند را بشمارد. برحسب تعداد دورهایی که طی این مدت انجام شود، سطح تناسباندام فرد تعیین میشود.
تست دوچرخهسواری: تست دوچرخه برای تعیین سطح تناسب اندام طی دوچرخه سواری استفاده میشود. فعالیت دوچرخه زدن باید برای 6 دقیقه با یک مقاومت مشخص ادامه یابد. توصیه می شود که ضربان قلب در هر دقیقه ثبت شود. برای محاسبه اکسیژن مصرفی میتوان از نوموگرام استفاده کرد.
تمرینات تناسب اندام هوازی
براساس تعریف ارائه شده از کالج پزشکی ورزشی امریکا (ACSM)، تمرین هوازی فعالیتی است که شامل حرکات ریتمیک و مداوم گروههای عضلانی بزرگ بدن میشود. قلب و ریه ها باید بالاتر از سطح عادی فعالیت کنند. تعیین ضربان قلب هدف قبل از شروع هر تمرین هوازی مفید است. ضربان قلب هدف افراد از لحاظ دامنه محاسبه میشود. برای محاسبه این دامنه از فرمول زیر استفاده میشود:
ضربان قلب مینیمم = )سن – 220) × 60/0
ضربان قلب ماکسیمم = )سن – 220) × 90/0
عددی که توسط این فرمولها به دست میآید باید ضربان قلب هدف شما درنظر گرفته شود. برخی از نمونههای فعالیت هوازی برای حفظ سطح تناسباندام عبارتند از: ایروبیک دنس، پیاده روی، دو نرم، دویدن، دوچرخه سواری، شنا، پله نوردی، طناب زدن، اسکیت، اسکی و از این قبیل.
منبع : مردمان
نویسنده : sportbody
تاریخ : پنجشنبه 24 اسفند 1396
با اینکه امتحان کردن باشگاه های مختلف برای کسب تجربه بد نیست اما پیدا کردن یک باشگاه مناسب می تواند یکی از سخت ترین قسمت های برنامه تناسب اندام شما باشد. خیلی ساده است: چرا باید جایی بروید که احساس ناراحتی کنید یا مطابق میلتان نباشد؟ پاسخ این است: به هیچ وجه نباید بروید. دراین مقاله اصول اولیه برای پیدا کردن باشگاهی که با نیازهای شما همخوانی داشته باشد و برای رسیدن به اهداف ورزشیتان کمکتان کند رامطرح می کنیم.
دستورالعمل ها
بررسی ساده از باشگاه هایی که در اطراف محل زندگیتان یا محل کارتان قرار دارد.
مرحله 1: تهیه لیستی از چیزهایی که از یک باشگاه انتظار داریدبه گرفتن یک تصمیم بهتر و رسیدن به اهداف ورزشیتان کمک می کند.
لیستی از ویژگی هایی که از یک باشگاه انتظار دارید تهیه کنید. هر چیزی که برایتان مهم است را در این لیست بیاورید. مثلاً: تمیزی، تجهیزات، محل و هزینه. البته شاید نتوانید باشگاهی با همه ویژگی هایی که می خواهید پیدا کنید اما می توانید تصمیمی هوشیارانه تر بگیرید.
مرحله 2: درمورد امکانات موجود واقع بین باشید. یادتان باشد، ممکن است نتوانید تمام ویژگی های قید شده در لیستتان را در باشگاه مورد نظر پیدا کنید اما باید سعی کنید مهمترین آنها را با باشگاه مورد نظرتان تطابق دهید. اگر یک باشگاه را فقط به خاطر قیمتش انتخاب می کنید (بزرگترین اشتباه) و ویژگی های باشگاه با نیازهای شما تطابق ندارد،فقط پولتان را دور ریخته اید چون احتمالاً پایتان را آنجا نمی گذارید.
مرحله 3: اگر اتاق رختکن جزء علایق شما نیست یک سد بزرگ سر راه تمرینتان قرار می دهید. وقتی برای بازدید یک باشگاه رفته اید خجالت نکشید و هر سوالی که دارید را از راهنمای باشگاه بپرسید حتی اگر در لیستتان نباشد. اگر خواستید یادداشت بردارید. یکی از مهمترین جاهایی که باید نگاه کنید اتاق رختکن است. اشتباه نکنید که فقط سرسری به آن نگاه کنید و بگویید که خوب بد نیست. ویژگی هایی از اتاق رختکن که برایتان اهمیت دارد مثل نظافت، امنیت و دوش ها را حتماً چک کنید.
مرحله 4: تجهیزات باشگاه باید به پیشبرد برنامه تمرینتان کمک کند نه اینکه موجب آزارتان باشد. همیشه تجهیزات باشگاه (وزنه های آزاد، دستگاه های بدنسازی، دستگاه های هوازی) را خوب بررسی کنید تا ببینید با برنامه تمرین شما مطابقت کند. همچنین به کیفیت و وضعیت آنها هم دقت کنید. خجالت نکشید و از مسئول باشگاه بخواهید که یک تکرار هم که شده روی دستگاه های مورد نظرتان امتحان کنید.
مرحله 5: هزینه باشگاه هم خیلی مهم است و باید با بودجه شما سازگار باشد. اما وقتی درمورد هزینه یک باشگاه می خواهید تصمیم بگیرید چند سوال را باید از ذهن بگذرانید:
·آیا عضویت شما برای یک مدت مشخص که دچار بیماری، مشکلات خانوادگی یا هر مسئله دیگری شدید، قابل فریز کردن است؟ اگر پاسخ مثبت است ببینید که این مدت محدودیتی دارد یا نیاز به هزینه بیشتر است؟
·آیا باشگاه مورد نظر ممکن است در آینده نزدیک شرایط ویژه بگذارد؟ خیلی سخت است که شهریه عضویت باشگاه را تمام و کمال بدهید و بعد ببینید که دو هفته بعد شرایط ویژه ثبت نام گذاشته اند.
·آیا باشگاه برای افراد یا سازمان های خاص تخفیف دارد؟ تخفیف مخصوص افراد مسن، تخفیف مخصوص دوستان و آشنایان و ...
بااینکه هزینه باشگاه اهمیت زیادی دارد اما یادتان باشد این نباید تنها ملاک شما برای انتخاب باشگاه باشد. اگر بخواهید فقط بر مبنای هزینه باشگاهی را انتخاب کنید، مطمئناً نیازهایتان برآورده نخواهد شد.
مرحله 6: درباره پرسنل باشگاه تحقیق کنید. چه تعداد از پرسنل باشگاه مربیان کارت دار هستند؟ این مسئله نه تنها به درست تمرین کردن شما کمک می کند بلکه برای ایمنی شما اهمیت دارد.مربیان باشگاه باید حتماً کارت دار باشند و همچنین با اصول کمک های اولیه نیز آشنایی داشته باشند.
نکات و هشدارها
·با سایر اعضای باشگاه درمورد آن صحبت کنید و اطلاعات بگیرید. آشنا شدن با نظر اعضای فعال یک باشگاه خیلی در شناخت آن موثر است.
·محل باشگاه اهمیت زیادی دارد و باید با نیازهای شما همخوانی داشته باشد. آمدورفت به باشگاهی که از محل زندگی یا کار شما خیلی دور باشد برایتان سخت خواهد بود.
·به قرارداد ثبت نام باشگاه خوب دقت کنیدو عضویتی را انتخاب کنید که به بهترین وجه نیازهای شما را تامین کند.
در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با 30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند.
آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند. در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.
نکته:RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، فشار و بالا نگاه داشتن می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.
1.ورم تاندون آشیلوقتی از تاندون پشت زانو—تاندون آشیل—زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق می افتد.
پیشگیری و درمان:دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضد-تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد. 2.ضربه ی مغزیاین صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.
پیشگیری و درمان:بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.
3.کشیدگی ماهیچه های راناین عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهي کبودی داخل ران می باشد.
پیشگیری و درمان:بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضد-تورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.
4.درد و ورم ساق پااین عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.
پیشگیری و درمان:پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضد-تورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.
5.درد پایین کمراگرچه این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.
پیشگیری و درمان:اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضد-تورمی و کشش عضلات است.
6.کشیدگی عضلات و ماهیچه هاگرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.
پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضد-تورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.
7.آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف تعجب آور است که این آسیب %7 کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.
پیشگیری و درمان:بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضهRICE و داروهای ضد-تورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.
8.رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پااین آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهي پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.
پیشگیری و درمان:تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضد-تورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.
9.آسیب دیدگی شانه
%20 آسیب ديدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبالو والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.
پیشگیری و درمان:برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضد-تورمی است.
10.آسیب دیدگی زانو در دونده هاآسیب دیدگی زانو %55 آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.
پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضد-تورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.
پیشگیری بهترین درمان استاکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش میباشد .
چه تعداد از شما پیش از شروع ورزش های روزانه خود حرکات کششی انجام میدهيد؟ اگر جزء ورزشکاران فصلی هستید باید بگویم که احتمالا هیچ کدامتان چندان تمایلی به انجام حرکات کششی ندارید . بیشتر افراد این حرکات را به این خاطر که تصور می کنند هیچ گونه فایده و اهمیتی نداشته و تاثیر چندانی بر روی بدن نمی گذارند، انجام نمیدهند.
عملکرد حرکات کششی به چه صورت می باشد؟
پیش از توضیح این مطلب که حرکات کششی چه تاثیراتی را در بر دارند، باید مطالبی در مورد عملکرد ماهیچه ها بدانیم. ماهیچه ها از دسته ای از رشته های عضلانی که عضله را تشکیل می دهند، درست شده اند که این رشته ها به نوبه خود از بافت های بسیار کوچکتری تشکیل می شوند. به علاوه در ماهیچه ها نوعی پوششهای وتری، مقداری چربی و رگ های خونی می باشد که ساختمان ماهیچه را پیچیده تر می کنند و عملکرد عضلات نیز به همین موارد بستگی دارد. ورزش باعث می شود که هر یک از قسمت های مختلف ماهیچه بر رو هم فعل و انفعال متقابلی بگذارند.
زمانی که شخص یکی از ماهیچه های خود را منقبض می کند، پوشش های وتری شروع به کار می کنند. بسته به وزنی که بلند می کند، ماهیچه ها میزان متفاوتی از بافت ها را تحت انقباض قرار می دهند. برای بلند کردن وزنه های سنگین تر بافت های بیشتری باید منقبض شوند. به همین دلیل است که گفته می شود اگر بدون تمرین های قبلی وزنه های سنگین بلند کنید، ماهیچه هایتان از کار افتاده و بافت های آنها در هم تابیده می شوند.
پس از تمرین های سخت و شدید، ماهیچه ها باید خود را باز سازی کنند. در این حالت بافت هایی که در هم پیچیده شده اند این کار را دشوار ساخته و فرایند بهبودی را کند می کنند. زمانی که شما ماهیچه های خود را می کشید، بافتهای عضلانی در امتداد هم قرار گرفته و جریان خون در انها تسریع پیدا می کند. درست مثل کشیدن یک لباس چروک. این امر همچنین باعث می شود که وترها انعطاف پذیری بیشتری پیدا کنند.
فواید حرکات کششی همانطور که در بالا اشاره کردیم کشش باعث می شود که بافت های ماهیچه ای در امتداد یکدیگر قرار گرفته و بالطبع فرایند بهبودی پس از یکسری تمرینات طاقت فرسا تسریع پیدا کند. اگر بافتها دچار در هم پیچیدگی شده باشند، قسمت های آسیب دیده نیاز به زمان بیشتری برای التیام یافتن پیدا می کنند. بدن سازهای حرفه ای به خوبی می دانند که بهبودی تا چه حد حائز اهمیت می باشد. زمانی که خوب شدن ماهیچه ها برای مدت زمان زیادی به طول بینجامد، کل چرخه ورزشی قطع شده و مشکل پیدا می کند و به همین دلیل رشد ماهیچه ها به تعویق می افتد.
تحقیقات گویای این مطلب است که حرکات کششی مانع از بروز آسیب دیدگی و سخت شدگی ماهیچه ها می شوند. همچنین از احساس درد و سخت شدگی ماهیچه در روز بعد که به دلیل ساخته شدن اسید لاکتیک در ماهیچه می باشد جلوگیری می کند. حرکات کششی می تواند از گرفتگی عضلات نیز جلوگیری کند. برخی از عضلات مانند ماهیچه های پشت پا ( از زانو تا مچ پا) بیش از سایر ماهیچه دچار گرفتگی می شوند.
بدن به طور طبیعی در مقابل کششهای بیش از حد از خود واکنش نشان می دهد. از طریق انجام حرکات کششی فرد قادر می شود تا قابلیت انعطاف پذیری بدن خود را تا حد قابل ملاحظه ای افزایش دهد. این امر سبب می شود تا تمام قسمت های یک ماهیچه به حرکت واداشته شوند. این کار برای بدن سازها بسیار مفید است چرا که به دلیل خستگی و در هم پیچیدگی این امکان وجود دارد که ماهیچه ها احساس خستگی کرده و کل قسمت ها در تمرین ها فعالیت نکنند، اما با کمک از حرکات کششی گرفتگی عضلات به پایین ترین میزان خود می رسد.
انواع حرکات کششی
بالیستیک این حرکت در گذشته رواج بسیاری داشته اما در حال حاضر در میان ورزشکاران حرفه ای به دلیل خطرات احتمالی که در بر دارد چندان شایع نمی باشد. این تمرین باعث می شود که فرد با اندازه حرکت خود، ماهیچه ها را به بیشترین میزان کشیدگی که فراتر از حد طبیعی می باشد برساند. به عنوان مثال زمانی که عضله زردپی زانو را می کشید بالاجبار باید خم شوید که این حرکت شما را در یک موقعیت نامتعادل قرار داده و ریسک بروز آسیب دیدگی بالا می رود.
استاتیک این حرکت نیازی به وجود یار ندارد و بسیار موثر و بی خطر می باشد. برای انجام آن خودتان را در حالت مقرر قرار داده و عضلات خود را تا آنجا که می توانید بکشید تا فشار لازم را در آنها احساس کنید. حرکت را پس از اندکی قطع کرده به شرایط عادی باز گردید و یک مرتبه دیگر آنرا تکرار کنید.
ایزوماتیک این حرکت نیز یکی از حرکات بسیار خوبی است که بیشتر ورزشکاران در میان تمرین های خود به طور گسترده از آن بهره می برند. برای انجام آن شما نیاز به یک یار و یا دیوار دارید تا میزان سودمندی حرکت افزایش پیدا کند. مانند حرکت بالیستیک هیچ خطری را به همراه ندارد و فشار کمتری را نسبت به حرکت استاتیک به بدن وارد میکند. این حرکت برای قسمت هایی از بدن مثل ماهیچه های زردپی پشت پا اجباری میباشد.
چگونه حرکات کششی را انجام دهید امروزه حرکات بالستیک چندان مفید شناخته نمی شوند، مگر اینکه شما یک ژیمناست و یا بالرین باشید. شما هیچ گاه نباید ماهیچه های خود را بیش از آنچه در حد توانایی شان است بکشید. اگر در هنگام انجام این تمرین احساس راحتی نمیکنید بنابراین باید از انجام آن صرفنظر کنید.
گرم کردن بدن پیش از انجام حرکات ورزشی بسیار مهم می باشد. گرم کردن بدن قابلیت انعطاف پذیری و انسجام ماهیچه ها را افزایش می دهد. به عبارت دیگر ریسک آسیب دیدگی در حین انجام حرکات کششی را که خود به عنوان حرکات جلوگیری کننده از صدمه دیدگی شناخته می شوند، را کاهش می دهد. همیشه به خاطر داشته باشید که حرکات کششی همان گرم کردن بدن نیستند! گرم کردن با حرکاتی از قبیل چرخش مفاصل، ایروبیک و نفس گیری همراه می باشد. نرمش های گرم کردن بدن را باید در حدود 10 تا 15 دقیقه انجام دهید.
حرکات کششی پس از گرم کردن بدن و قبل و بعد و در حین حرکات اصلی انجام میشوند. بهترین نتیجه زمانی پدیدار می شود که برای مدت زمان 30 ثانیه در موقعیت کشش باقی بمانید. به جای اینکه بر روی نیمکت بنشینید و منتظر ست بعدی خود بمانید سعی کنید حرکات کششی انجام دهید.
در هنگام کشش عضلات خود را از یکدیگر جدا کنید. همیشه بهتر است که تک تک بر روی عضلات خود کار کنید به جای اینکه یکدفعه بر روی همه آنها کار کنید. جدا کردن عضلات از یکدیگر به شما اجازه می دهد تا کنترل بیشتری بر روی آنها پیدا کنید.
ماهیچه های مختلفی را بکشید
سینه بر روی یک لبه (مثل درگاه در) بایستید. بر روی لبه آن بایستید و دستان خود را اندکی بالاتر از شانه ها نگه دارید. بازوهایتان را به نرمی خم کنید و آرنج ها را به سمت پایین بیاورید. نیم تنه خود از کمر به بالا را به سمت مخالف بچرخانید تا در سینه خود احساس کشیدگی کنید.
شانه ها شانه سمت چپ خود را با دست راستتان بگیرید. در همان حال که شانه چپ خود را گرفته اید، آرنج دست راست را با چانه خود همسطح سازید. با دست چپ خود آرنج مخالف را بگیرید. حالا آرنج دست راست را به سمت عقب بکشید و تا آنجا که میتوانید آرنج ها را به سمت خارج فشار دهید. همین کار را با شانه مخالف نیز انجام دهید. آرنج خود را بیش از اندازه تحت فشار قرار ندهید. بیشترین میزان فشار باید به دلیل کشش آرنج ها ایجاد شود.
عضله سه سردست خود را به طور مستقیم به سمت بالا ببرید. آرنج خود را مانند زمانی که میخواهید کمر خود را بخارانید خم کنید. از دست دیگر استفاده کنید و آرنج دست دیگر را بگیرید و به سمت عقب بکشید.
عضله دو سر طوری بایستید که در مقابل شما یک سطح صاف قرار گرفته باشد ( مثل یک دیوار). دست های خود را به سمت دیوار دراز کنید و بکشید. کل دست ها و شانه ها باید به طور محکم با دیوار ارتباط برقرار کنند. سپس نیم تنه خود، از کمر به بالا را به سمت خارج بکشید و دست های خود را از طرفین تا آنجا که ممکن است بکشید.
کمر آسانترین حرکت کششی برای کمر این است که چیزی را که دستگیره ای همسطح با شکمتان دارد، را بگیرید و سپس خم شوید ( مانند تعظیم ژاپنی ها) و سپس با کمک پاها خودتان را به عقب هل دهید. تنفس مناسب نتیجه را مطلوب تر خواهد ساخت.
کواد در حالت ایستاده، زانوی سمت راست خود را خم کنید و با دست راست ، قوزک پا را بگیرید. قوزک پا را به سمت ران بیاورید. پای دیگر باید کاملا عمودی در روی زمین قرار داشته باشد. برای اینکه بتوانید تعادل خود را حفظ کنید می توانید دست دیگر خود را به جایی بگیرید. همین کار را برای پای دیگر نیز باید انجام دهید.
عضلات پشت رانپای خود را در حال استراحت بر روی سطحی بالاتر از زانو ها قرار دهید و پای خود را آنچنان خم کنید که می خواهید با زانو پیشانی خود را لمس کنید. اجازه دهید که زانویتان به آرامی خم شود. حرکت را برای پای دیگر نیز باید تکرار کنید.
عضلات ساق پادست های خود را باز کنید و آنها را در مقابل دیوار، همسطح با صورت خود قرار دهید. یکی از پاها باید کمی نزدیکتر به دیوار باشد. پاشنه پای خود را از دیوار دور کنید و آرنج هایتان را خم کرده و صورت خود را به سمت دیواری که در جلویتان قرار دارد، بیاورید.
به خود کشش دهید حرکات کششی جزء جدانشدنی تمرین های ورزشی هستند و از اسیب دیدگی جلوگیری می کنند. به انجام آن در قبل، بعد و در حین تمرینات خود ادامه دهید و به طور حتم هیچ گاه دچار گرفتگی و یا صدمات ورزشی در باشگاه نخواهید شد. و اصلا نگران حرف دیگران نباشید زیرا تمام حرفه ای ها در حین ورزش، حرکات کششی انجام میدهند.
انرژی بیشتر , تناسب اندام , شادابی بیشتر و محافظت در مقابل بیماری ها است
حتی تناسب اندام نیز حداقل باعث کاهش ابتلا به ناخوشی و مرگ می شود .
قبل از شروع :
اگر سن شما 35 سال یا بیشتر است , بیماری قلبی و یا بیماری دیگری دارید باید قبل از شروع تمرینات توسط پزشک معاینه شوید یا برنامه تمرین خود را اصلاح کنید . قبل از هر کاری بدن خود را گرم کنید . برای مثال : چند دقیقه در جایی قدم بزنید . چند دقیقه استراحت کنید وبعد دوباره حرکت را اغاز کنید این کار به ماهیچه های شما کمک می کند که حالت اولیه خود را باز یابند .
مرحله اول :
کار خود را با راه رفتن , شنا کردن , دوچرخه سواری یا انجام بعضی دیگر از فعالیت ها در هوای ازاد حداقل یه مدت 20 تا 30 دقیقه و 3بار در هفته شروع کنید . ضربان قلب شما حد اقل باید 60% ماکزیمم خود باشد ( برای بدست اوردن تعداد ضربان قلب سن خود را از 220 کم کنید و حاصل را در 6/0 ضرب کنید ) اگر این کار برای شما مشکل است , تمرین خود را به ارامی به مدت 15 دقیقه شروع کنید تا ضربان قلب به 50% ماکزیمم خود برسد سپس هر هفته چند دقیقه به زمان قبلی اضافه کنید .
نتایج :
انعطاف و نرمی بدن بیشتر می شود انرژی شما چند برابر شده و بدنتان شکل بهتری می گیرد , احتمال ظهور سرطان ها , امراض قلبی , وبیماری های دیگر کاهش می یابد .
مرحله دوم :
3 تا 5 بار در هفته به مدت 30 دقیقه به انجام فعالیت های خود در هوای آزاد بیافزایید تا ضربان قلب شما در طی مدت طولانی به 75% ماکزیمم خود برسد .
نتایج :
بنیه شما قوی می شود . احتمال سرما خوردگی و ابتلا به آنفولانزا کاهش می یابد . فشار خون , کلستوول , اضطراب و افسردگی کاهش می یابد . احتمال ابتلا به بیماری های دیگر نیز کاهش می یابد .
مرحله اخر :
هر هفته این 5 عمل را حداقل به مدت 45 دقیقه انجام دهید : دویدن , شنا کردن , دوچرخه سواری , تند راه رفتن و اسکیت سواری تا ضربان قلب شما به حداقل 75% ماکزیمم برسد .
نتایج :
سطح انرژی شما به حد اکثر می رسد چربی بدنتان کاهش یافته و غضله های شما اضافه می شود .
بهترین نوع فعالیت بدنی چیست ؟
شما مجبور به انجام ورزشهای سنگین , برای رسیدن به مزایای سلامتی واقعی ناشی از فعالیت بدنی نیستید , "توصیه می شود برای این که از سلامتی بهره مند شوید. کارهای متناسبی مانند , باغبانی , راه رفتن و هل دادن کالسکه بچه را حداقل به مدت 30 دقیقه به کارهای روزانه خود اضافه کنید "
چه نکاتی در فعالیت بدنی حائز اهمیت است ؟
فعالیت بدنی در طول دوره بلوغ کاهش می یابد و کم خوردن وبه اندازه خوردن نیمی از رسیدن به سطح تناسب است , فعالیت بدنی نیز نیمی دیگر از موارد مهم در این راه است در زیر به نتایج زیادی که از تمرینات ناشی می شود اشاره شده است : افزایش قوه تشخیص , بهبودی حالت های ناخوشایند ( افسردگی , عصبانیت و... ) افزایش انرژی , توانمندی قلب , نیرو مندی ماهیچه ها , سوزاندن کالری , کاهش استرس , کاهش احتمال بیماری های قلبی , فشار خون و دیابت , کاهش احتمال بسیاری از سرطانها .
چگونه تمرین را اغاز کنیم :
دلیل قابل قبولی برای تمرین نکردن وجود ندارد . فقط به یاد داشته باشید اهسته و همین طور با رژیم غذایی شروع کنید و هدف معقولی برای خود تعیین کنید . در قدم اول با فکر کردن شروع کنید طوری که در حال فکر کردن حرکت کنید حتی الامکان از پلکان بالا بروید چند دقیقه زودتر راه بیفتید و سوار اتوبوس یا تاکسی نشوید . برای عوض کردن کانال تلویزیون بلند شوید و با دست خود کانال را عوض کنید فقط بدنتان را حرکت دهید اگر در آغاز تمرین هستید به یاد داشته باشید راه رفتن موجب سلامتی است .
با 5 دقیقه در روز شروع کرده و بعد از 1تا 2 هفته این را به 15 دقیقه برسانید و بعد هر دو هفته یک بار 5 دقیقه به مدت قبلی اضافه کنید .
چه مدت طول می کشد تا متناسب شوید ؟
بستگی به تمرین شما دارد .اگر شما سعی دارید وزن بدن خود را پایین بیا ورید کار شناسان توصیه می کنند که حداقل 45-35 دقیقه و 5 بار در هفته تمرین کنید .اگر شما می خواهید وزن خود را ثابت نگه دارید توصیه می شود ترجیحا هر روز حداقل 30 دقیقه تمرین کنید اگر 30 دقیقه یا 1 ساعت کامل وقت ندارید , در مدت کمتری تمرین کنید . حتی انجام اندکی فعالیت بدنی بهتر از انجام ندادن آن است .
چاقی حساسیت بافتها به عمل انسولین را کاهش و درنتیجه خطر ابتلا به دیابت غیر وابسته به انسولین، بیماری قلبی، پرفشاری و سکته مغزی و همچنین برخی سرطانها، استئو آرتریت ،سنگهای صفراوی، اختلال در تولیدمثل و خفگی هنگام خواب را افرایش میدهد. افراد چاق از نظر روانی، اجتماعی و اقتصادی نسبتا ناموفقند. عدم تحرک یکی از دلایل اصلی چاقی و نقص در تحمل گلوکز میباشد. عوامل اجتماعی از قبیل تحصیلات پایین درابتلا به چاقی موثر است. اختلال غدد درون ریز ندرتا ازعلل اولیه به شمار میآید. تعادل درشت مغذیها در رژیم موجب چاقی نمیشود. محتوای انرژی متفاوت درشت مغذیها و طعم آنها در افزایش انرژی دریافتی بسیار موثر است. هم اکنون هیچگونه داروی کاربردی برای کاهش وزن وجود ندارد. ورزش برای همه افراد چاق مفید است ولی به تنهایی راه موثری برای کاهش وزن نیست.. بعد از جراحیهای بای پس معده و کوچک کردن معده نه تنها لزوم پیروی از رژیم از بین نمیرود بلکه شدیدتر نیز میشود. تمام عوارض چاقی به استثنا سنگهای صفراوی با کاهش وزن کاهش مییابد. چنانچه فرد به ورزش و تمرین روزانه نپردازد مازاد انرژی به صورت چربی در بدن وی ذخیره میگردد.مازاد انرژی به وسیله ورزش و تمرینهای منظم روزانه سوخته میشود و از بین میرود.
رژیم غذایی برای کاهش وزن یک رژیم غذایی برای کاهش وزن چه مشخصاتی باید داشته باشد؟ 1- رژیم لاغری باید طوری تنظیم شده باشد که باعث ترویج سلامتی شود نه آنکه سلامت فرد را به خطر اندازد. رژیمهایی که باعث سردرد، ضعف و حتی ریزش مو میشوند به درستی تنظیم نشدهاند. 2- در رژیم غذایی باید علایق هر فرد، سن و شرایط پزشکی وی در نظر گرفته شود. 3- رژیم لاغری باید ازکفایت تغذیهای بالایی برخوردار باشد. یعنی باید حاوی غذاهایی باشد که ازتمام گروههای غذایی انتخاب شدهاند. 4- رژیم لاغری باید طوری تنظیم شده باشد تا حتی الامکان از ذخایر چربی بدن برای فراهم ساختن انرژی، استفاده شود. برای رسیدن به این هدف باید از رژیمهای لاغری که باعث کاهش وزن کمتر در زمان طولانیتر میشوند پیروی کرد. به عبارتی رژیم لاغری باید به اندازه کافی کالری داشته باشد تا در عرض یک ماه باعث کاهش وزنی به میزان دو کیلو شود. به طور کلی رژیمیکه ویژگیهای یاد شده را دارا باشد رژیمیاست که کل انرژی آن حداقل 1200 کالری است. رژیمهای کمتر از 1200 کیلو کالری قادر به فراهم ساختن ویتامینها و املاح در مقادیر کافی نیستند. برای آنکه رژیمیاز کفایت تغذیهای بالایی برخوردار باشد باید دارای تمام درشت مغذیها یعنی کربوهیدرات، پروتئین و چربی باشد معمولا یک رژیم مناسب برای لاغری باید 50 تا 55 درصد کربوهیدرات 10 تا 20 درصد پروتئین و 30 درصد یا کمتر چربی داشته باشد. با تنظیم رژیم لاغری به این صورت فرد میتواند تمام گروههای غذایی را درحد متعادل مصرف کند و در نتیجه روش سالم خوری را نیز بیاموزد.
1- گروه نشاسته حاوی تمام مواد غذایی نشاستهای مانند نان، برنج، سیب زمینی، ماکارونی و حبوبات است رژیمهای لاغری باید به اندازه کافی نشاسته داشته باشند. مثلا یک رژیم 1200 کالری را میتوان طوری تنظیم کرد تا حاوی روزانه دو برش نان(هر یک 25 تا 30 گرم یا به اندازه کف دست) 10 تا 12 قاشق سر خالی برنج پخته و دو عدد سیب زمینی متوسط باشد. توجه کنید که با اینکه رژیمهای بدون نشاسته منجر به کاهش وزن میشود (حتی به مقدار سه کیلو در دو روز) اما وزن ازدست رفته شامل ذخایر قندی بدن(ذخایر گلیکوژن) بافت پروتئینی و مقادیر فراوانی آب است. ذخایر چربی تقریبا دست نخورده باقی میمانند و با بازگشت به رژیم غذایی همیشگی وزن فرد نیز به جای اول خود باز میگردد.
2- گروه گوشتها: شامل سه گروه گوشتهای پرچرب، گوشتهای با چربی متوسط و گوشتهای کم چرب است. در رژیمهای لاغری بهتر است از گوشتهای کم چرب مانند مرغ بدون پوست، ماهی و گوشت گوساله مصرف کرد. تخم مرغ و پنیر نیز از گروه گوشتند. مصرف بیش از سه عدد تخم مرغ در هفته برای هیچ فردی توصیه نمیشود زیرا کلسترول زرده تخم مرغ بسیار بالا است. در رژیمهای لاغری میتوان پنیرهای کم چرب را به مقدار 30 تا 45 گرم در روز (به اندازه یک قوطی کبریت) مصرف کرد.
3- گروه میوهها: شامل همه میوههای تازه و خشک (مانند توت و کشمش) است. توجه کنید که خرما نیز جزو میوههاست و افراد میتوانند در رژیم لاغری خود به هنگام ضعف از آن استفاده کنند. در رژیمهای لاغری مصرف روزانه سه عدد میوه تازه یا جایگزین آن (یک عدد میوه تازه برابراست با یک چهارم لیوان اندازهگیری میوههای خشک یا یک دوم لیوان آب میوه) لازم است.
4- گروه سبزیها: شامل تمام سبزیهای پخته و خام مانند گوجه فرنگی، اسفناج، خیار، هویج و غیره است.خوردن روزانه سالاد و کاهو و خیار و سبزیهای دیگردر رژیم لاغری بسیارموثر است.
5- گروه شیر و لبنیات: شامل دو گروه پر چرب و کم چرب است. در رژیمهای لاغری باید روزانه یک تا دو لیوان شیر یا ماست کم چرب یا هردو را مصرف کرد. این گروه منبع خوبی از پروتئین با انواع ویتامینهای B و کلسیم است و به ویژه برای خانمها و دختران جوان که تحت رژیم لاغریاند. بسیار لازم است.
6- گروه چربیها: شامل سه گروه است. گروه نخست چربیهای اشباع شدهاند(مانند کره و خامه و روغنهای جامد حیوانی) و بهتر است در رژیمهای لاغری مصرف نشوند. گروه دوم چربیهای غیر اشباع با یک باند مضاعفاند(مانندزیتون و روغن زیتون، بادام و بادام زمینی و روغن بادام زمینی). گروه سوم چربیهای غیر اشباع با چند باند مضاعفاند(مانند گردو، تخمه آفتاب گردان، روغن مایع ذرت و سویا). استفاده از مواد غذایی در گروه دوم و سوم چربیها در حد متعادل برای سلامتی مفید است. مصرف روغنها نباید بیش از سه تا چهار قاشق مرباخوری در روز باشد چه برای طبخ و چه در مصارف دیگر.. در رژیمهای لاغری مصرف غذاهای سرخ کرده، گوشتهای پرچرب، شیر و لبنیات پرچرب، شیرینیها، نوشیدنیها، نوشابهها، سس مایونز و روغنهای جامد و مایع در مقادیر فراوان جایز نیست. مصرف میوه و سبزیها و غلات کامل (مانند نانهای سبوس دار)در رژیمهای لاغری بسیار موثر است. زیرا افزون بر آنکه حاوی بسیاری از ویتامینها و املاح مورد نیاز بدناند دارای فیبر غذایی نیز هستند که احساس سیری بیشتری ایجاد میکنند. همچنین در رژیمهای لاغری مصرف آب به مقدار شش تا هشت لیوان در روز برای جلوگیری از کمبود آب بدن ضروری است. رژیم لاغری باید طوری تنظیم شود که شامل سه وعده اصلی صبحانه، نهار و شام باشد. وجود میان وعده به ویژه در زمانهایی که فرد احساس ضعف و گرسنگی میکند الزامیاست.
نحوه تمرين كردن : شل سازي عضلات را همانند هر مهارت ورزشي ديگر با تمرين مناسب و كافي مي توان ياد گرفت. روزي يكبار در رختخواب (درست هنگامي كه ار خواب بر مي خيزيد) معمولاً بهترين مواقع براي انجام دادن اين نوع تمرين است . بعد از دوهفته تمرين روزانه توجه به اين نكته كه كجا بايد تنش عضله خود را حفظ كرده و كجا بايد آن را رها كنيد ؟ برايتان آسانتر مي شود .خيلي زود مي توانيد تمرين هاي شل سازي پيشرفته اي را انجام دهيد بدون آنكه از قبل عضلات خود را منقبض كنيد . وقتي در انجام اين تمرين مهارت لازم را كسب كرديد فقط نياز داريد كه روي تنش خود تمركز كنيد و فرمان ذهني ( رها كن ) را بكار گيريد تا عضلانتان شل شود.
آموزش اتوژنيك : چند حس فيزيولوژيك وجود دارد كه معمولاً به همراه پاسخ شل سازي واقع مي شود .سنگيني در بازوها و پاها ، احساس گرمي در بازوها و پاها ، ضربان آهسته تر ، تنفس آهسته تر و يك سردي خاص در پيشاني از اين نوعند .چون افكار شما تاثير فوق العاده اي روي بدنتان دارد .مي توانيد سطح شل شدن را با آنچه به خود مي گوييد تحت نظارت قراردهيد مي توانيد به حالت ارامش دست پيدا كنيد. اين تمرين بر اساس كار .اچ بنسبون مبتني است 1- احساس سنگيني در بازوها و پاها 2- احساس گرمي در بازوها و پاها 3- پايش ( كنترل ) و تنظيم قلب 4- پايش تنفس 5- پيشاني سردتر · آمادگي در محيطي عاري از هرگونه مزاحمت به راحتي بنشينيد .بيست دقيقه را به اين تمرين اختصاص دهيد . قبل از شروع ، دستور العمل ها را بخوانيد تا توالي پيشنهادها در ذهنتان روشن باشد . چشمانتان را ببنديد و با نگرشي غير فعال ، هدف را در خود ايجاد كنيد ابتداد شايد نتوايد به تمام احساسات مورد نظر دست يابيد .. اين كاملاً طبيعي است آرام باشيد و به تمرين ادامه دهيد ، بي گمان خيلي زود تمام احساسات را تجربه خواهيد كرد. توجه :اگر اين تمرين را به گروهي از ورزشكاران ارائه مي دهيد ..متن تمرين را اهسته و با صدار آرام بخوانيد . چند نقطه (...) مكثي 2 الي 3 ثانيه اي را نشان مي دهد. اگر خودتان از متن استفاده مي كنيد ضبط كردن صدايتان انجام دستورها را اسانتر مي كند . اجرا : 1- سنگيني اعضاء : جملات زير را چندين بار به مدت 4 دقيق براي خود تكرار كنيد : " دستان من دارند خيلي سنگين مي شوند ...دارند سنگين تر مي شوند.... بازويم دارند سنگين تر و سنگين تر مي شوند ... پاهايم دارند سنگين تر و سنگين تر مي شوند . مي توانم سنگيني را كه در طول دستان ، بازوها و پاهايم حركت مي كند .حس كنم – سنگين ترو سنگين تر 2- گرمي در اعضاء: باري چهار دقيقه جملات زير را براي خودتان تكرار كنيد : "دستانم دارند گرم مي شوند ..دارندگرمتر وگرمتر مي شوند ..گرما دارد در طول بازوهايم منتشر مي شود گرمترو گرمتر ، پاهاو مچ پاهايم دارند گرمتر و گرمتر مي شوند 3- تنظيم قلب جملات زير را به مدت چهار دقيقه تكرار كنيد قلبم دارد كندتر و منظم تر مي شود ....دارد كندترو كندتر مي زند ..كندتر و ثابت تر ..ضربان قلبم دارد بيشتر و بيشتر كند مي شود ..كند تر و كندتر ... 4- تنظيم تنفس : اين جملات را نيز به مدت 4 دقيقه تكرار كنيد تنفسم دارد كندتر و منظم تر مي شود ....كندترو كندتر... تنفسم خيلي عميق كند و منظم است 6- سردي در پيشاني : مانند قبل اين جملات راتكرار كنيد پيشاني ام دارد سردتر مي شود ...دارد سردتر و سردتر مي شود ...سردترو سردتر
آموزش تنظيم تنفس : آمادگي : جايي راحت و دور از هر مزاحمتي پيدا كنيد و بنشينيد .در طول تمرين روي تنفس خود تمركز كنيد اگر برايتان مزاحمتي ايجاد شد فوراً يا ملايمت به اين تمركز برگرديد . در هرجلسه تمرين 5 دقيقه وقت اختصاص دهيد . اجرا: 1- به آرامي تا جهار بشماريد و از طريق بيني نفس عميق بكشيد و مطئمن شويد كه ديافراگم تان ره هنگام نفس كشيدن بزرگ مي شود .يك دستتان را روي ديافراگم يا پايين شكمتان يگذاريد و همانطور كه نفس مي كشيد بزرگ شدن آن راحس كنيد .اين روند بايد آسان و راحت و بدون زحمت باشد .شكم وقسمت پايين شكمتان بايد بعد از اتمام نفس كشيدن بيرون بيايد. 2- كمي مكث كنيد 3- از طريق دهانتان خيلي آهسته و آرام نفستان را برون دهيد همان طوري كه اين كار را مي كنيد آهسته تا 10بشماريد . ممكن است صدايي مانند آ... به هنگام برون دادن نفستان بشنويد .بازدم و شمارش بايد بي زحمت باشد. 4- مراحل 1 تا 3 را چندين بار براي يك مدت تمرين 5 دقيقه تكرار كنيد . (اين تمرين از جميز لوهر (1982 ) گرفته شده است تمرين هاي شل كردن عضلات به شيوه پيشرفته به شما كمك مي كند كه 1- فشار مسابقه را تحمل كنيد 2- به لحاظ فيزيولوژيك ميزان حرارت بدن را در بين و پس از رويداهاي ورزشي پايين بياوريد 3- تمركز مناسبي داشته باشيد 4- آمادگي تجسم سازي و تمرين ذهني داشته باشيد.
* آتوسا قاسمینژاد دهکردی هنگام ورزش آب زیادی به دلیل عرقریزی و تنفس از دست میرود. به ازای هر هزار کیلو کالری مصرفی تقریبا یک لیتر آب باید دریافت شود. با بیشتر شدن شدت ورزش، طولانی شدن مدت آن و زیادتر شدن دما و رطوبت، دفع آب بیشتر میشود. اگر آب از دست رفته جبران نشود عملکرد دچار اختلال خواهد شد. اگر آب دفعی معادل 1 تا 2 در صد وزن بدن باشد، عملکرد هوازی را به خطر میاندازد. شواهدی نشان دهند،این حد کاهش آب، به هنگام ورزشهای غیر هوازی یا قدرتی، آثار منفی به جای میگذارند، ناچیزند. جدول زیر اثرات فیزیولوژیکی کاهش وزن بدن معادل 3 تا4 درصد بر اثر کم آبی هنگام ورزش را نشان میدهد. اطمینان از جذب آب کافی بهترین نشانه کاهش در جریان یک فعالیت بدنی، وزن کردن بدن است. در حقیقت، تقریبا 100 در صد از کاهش وزن به هنگام یک جلسه تمرین ورزشی، ناشی از کاهش آب است. بنابراین مقدار آب مورد نیاز برای جایگزین کردن آب از دست رفته، بهطور قطع معادل با تفاوت وزن بدن قبل و بعد از تمرین است. اگر ورزشکاری پس از ورزش به میزان 1800 گرم سبکتر شده باشداین بدان معنی است که او به مصرف حداقل 1800گرم آب و قبل از تمرین بعدی نیاز دارد و اگر به میزان دو درصد از وزن بدنش کم شده باشد نباید به او اجازه شرکت در تمرینات بعدی را داد. ورزشکاران را تشویق کنید تا وزن خود را به طور مرتب کنترل کنند. تنها تشنگی نشانه کم آبی بدن نیست. در بسياري موارد ورزش واقعا واکنش تشنگي را مختل میکند. به هنگام ورزش شما مقدار زيادي آب را قبل از احساس تشنگي از دست میدهيد و قبل از اينکه بهطور کامل کم آبي شما جبران شود، احساس تشنگي از بين ميرود. بنابراين براي تامین نيازتان به آب نمیتوانيد به حس تشنگي اکتفا کنيد. به عنوان يک ورزشکار،لازم است که بهطور آگاهانه بيش از آنچه دوست داريد آب بنوشيد، بهويژه زماني که در گرما ورزش میکنيد.
توصیههایی به ورزشکاران درباره مایعات: * دو ساعت قبل از تمرین یا مسابقه حدود 500 میلی لیتر مایعات بنوشید. * به هنگام ورزش هر 15 تا 20 دقیقه یکبار، 150تا 300 میلی لیتر آب بنوشید. * هنگام ورزش احساس تشنگی ملاک درستی مبنی بر نیاز ورزشکار به آب نیست، احساس تشنگی هنگام ورزش، ممکن است معرف کاهش دو درصدی وزن بدن باشد. * مصرف نوشیدنیهای حاوی کربوهیدرات و الکترولیت به میزان مطلوب در حین تمرینات و یا مسابقات طولانیتر از یک ساعت ادامه دارند. * در طول تمرین سخت که بیشتر از یک ساعت طول میکشد، توصیه میشود به ازای هر یک ساعت تمرین، 30 تا 60 گرم کربو هیدرات مصرف شود تا اکسیداسیون کربو هیدرات حفظ شده و خستگی به تعویق افتد. * استفاده از محلول هیدراسیون حاوی سدیم ( 5/0 تا7/0 گرم در هر لیتر آب )در طول تمرینات بیشتر از یک ساعت توصیه میشود، زیرا ممکن است در افزایش ذایقه موثر بوده و ضمن افزایش بازجذب آب و احتمالا از احساس آبزدگی در افراد خاصی که بیش از حد مایعات مینوشند، جلوگیری کند. * مایعاتی که معطر، تا حدودی نمکدار، سرد (10 تا 12 درجه سانتیگراد )یا شیرین هستند، ممکن است نوشیدن ارادی را تحریک کند. * پس از ورزش، به ازای هر کیلوگرم کاهش وزن ناشی از فعالیت، 1250 تا1500 میلی لیتر مایعات بنوشید تا ادرار دفعی نیز جبران شود. * سدیم، پتاسیم و کلر، الکترولیتهای عمدهای هستند که در قالب عرق دفع میشوند. الکترولیتها میتوانند با مصرف یک نوشیدنی ورزشی مناسب یا اضافه کردن اندکی نمک به وعده غذایی پس از ورزش و مصرف غذاهای غنی از پتاسیم، برای مثال موز، پرتقال، میوههای مرکباتی بیشتر سبزیها، جبران شوند.
مـیلـیـون هـا بـار تا به حال شنیده اید: ورزش کردن برایتان خوب و یـکـجـا نشـسـتن و تلویزیون تماشا کردن برایتان بد است. امـا در کـنـار ایـنـکـه به شما کمک می کند تا کالری بیشتری سوزانده و خوش هیکل تر شوید،چه فواید دیگری دارد؟ در ایـنجـا مـی خواهیم 10 فایده مهم ورزش کردن را برای شما بازگو کنیم.
1- کمک می کند که بهتر و راحت تر بخوابید.
اگرچه ممکن است از نظر شما مسئله ای بدیهی بیاید، اما تحقیقات مربوط به ورزش کردن با راحت خوابیدن به تازگی انجام شده است. این تحقیقات نشان داده است که به طور میانگین 20 الی 30 دقیقه ورزش برای سه تا چهار روز در هفته کمک می کند که خواب راحت تری داشته باشید. هر چند، بهتر است که روز ها یا بعد از ظهرها ورزش کنید نه شب ها قبل از خواب چون در اینصورت خیلی پرانرژی خواهید شد و به سادگی خوابتان نخواهد برد.
ورزش کردن کمک می کند راحت تر خوابتان ببرد و بهتر بخوابید و ساعت خوابتان را هم بیشتر خواهد کرد. همچنین کیفیت خواب شما را هم بالاتر خواهد برد و سبب می شود که خواب عمیق تری داشته باشید.
2- باعث می شود دیرتر پیر شوید و از مرگ نابهنگام هم جلوگیری می کند.
هر چه سنتان بالاتر می رود، ورزش منظم می تواند شما را از نظر بدنی متناسب و سالم نگاه دارد. همچنین وضعیت پوست و ماهیچه های شما را هم بهتر خواهد کرد، قابلیت انعطاف شما را بالاتر خواهد برد و از بسیاری بیماری های مربوط به پیری از قبیل پوکی استخوان و بیماری های قلبی جلوگیری خواهد کرد.
3- مفصل ها، استخوان ها و ماهیچه های شما را سالم تر نگاه خواهد داشت.
هر چه سنتان بالاتر می رود، تراکم استخوان هایتان و انعطاف پذیری مفصل هایتان کمتر خواهد شد. ورزش کردن به طور منظم یکی از بهترین راه ها برای کم کردن مشکلات مربوط به ماهیچه ها، مفصل ها و استخوان ها است. یک برنامه ورزشی منظم به شما کمک می کند که قوا و انعطاف پذیری خود را حفظ کنید.
4- سیستم دفاعی بدنتان را تقویت خواهد کرد.
تحقیقات مختلفی نشان داده است که ورزش قدرت سیستم دفاعی بدن را بالا می برد. در نوجوانان و بزرگسالان ورزش می تواند به عنوان یک محرک طبیعی برای سلول های دفاعی به حساب آید. در افراد سالخورده عملکرد سیستم دفاعی خود به خود ضعیف می شود که می تواند خطر ابتلا به بیماری های مسری و واگیردار را افزایش دهد. اما تمرینات ورزشی منظم و متعادل مثل پیاده روی و دوچرخه سواری می تواند به طور تقریبی این ضعف سیستم دفاعی را در بدن کاهش دهد.
5- حافظه را قوی تر خواهد کرد.
تحقیقات بسیاری نشان داده است که افرادی که روی قاعده ای منظم ورزش می کنند حافظه و قدرت تمرکز بهتری دارند. پیاده روی سه روز در هفته به مدت 45 دقیقه برای بالا بردن زیرکی و هوش شما کافی است. ورزش های هوازی قسمت های جلویی و جداره های بالایی مغز که به تمرکز مرتبط است را تحریک می کند.
6- اعتماد به نفس را بالا می برد.
این سوال ساده را از خود بپرسید: در کدام لحظه احساس بهتری دارم؟ وقتی روی مبل لم داده ام و مشغول خوردن یک پاکت چیپس هستم یا بعد از انجام یک تمرین ورزشی عالی از باشگاه برگشته ام؟ اگر مدتی است که بد هیکل شده اید، تمرینات ورزشی را شروع کنید، بنیه، ماهیچه ها و قدرت بدنیتان را افزایش خواهید داد و از نظر روحی حال بهتری خواهید داشت. این خود به خود باعث می شود که تصویر بهتری از خود داشته باشید و اعتماد به نفستان بالا رود.
7- انرژی و تحمل شما را بالا می برد.
تا به حال چند بار از باشگاه در رفته اید فقط چون خسته شده و دیگر تحمل ادامه تمرینات را نداشته اید؟ اما آیا زمانی که تنبلی را کنار گذاشته و به تمرینات ادامه داده اید احساس بهتری نداشته اید و پرانرژی تر نشده اید؟ افرادی که به طور مداوم ورزش می کنند، انرژی، قدرت بدنی و تحمل بیشتری دارند. مدت کمی بعد از آغاز تمرینات این انرژی بیشتر را در خود کاملاً حس خواهید کرد.
8- شور جنسی و قدرت شما را در مسائل جنسی افزایش می دهد.
این حقیقت دارد: تمرینات ورزشی منظم شور و شوق شما را به مسائل جنسی افزایش داده و باعث می شود که بهتر ارضاء شوید. بالا رفتن تحمل بدن و قدرت عضلات عملکرد جنسی شما را افزایش می دهد.
9- فشارهای عصبی، افسردگی و اضطراب را کاهش می دهد.
ورزش باعث می شود که اضطراب و استرس شما به پائین ترین حد خود برسد. در این حالت بدن شما بعد از یک یا دو ساعت بعد از اتمام تمریناتتان اندورفین بیشتری تولید خواهد کرد که اعصاب شما را تسکین داده و آسودگی خیالتان را افزایش خواهد داد. فایده دیگر فعالیت بدنی این است که شما را به داشتن رژیم غذایی مناسب تشویق می کند و تغذیه مناسب هم استرس را کاهش می دهد. حتی بعضی تحقیقات نشان داده است که از ورزش می توانیم به عنوان درمانی برای افسردگی نیز استفاده کنیم.
10- احتمال ابتلا به بسیاری از بیماری ها را کاهش می دهد.
بهترین نتیجه ای که از تمرینات ورزشی گرفته می شود این است که احتمال ابتلای شما را به بسیاری از بیماری های جدی و کشنده مثل بیماری های قلبی، فشار خون بالا، پوکی استخوان، دیابت، چاقی، کلسترول بالا، سرطان سینه ، ایست و حملات قلبی و ورم مفاصل کاهش می دهد.
توضيح در اين مورد كه بازي تنيس روي ميز، كي ، چگونه و كجا به وجود آمد بي نهايت مشكل است . عقايد در مورد منشاء اين بازي شديداً مغايرهم هستند. دقيقاً نمي توان تاريخ و محل پيدايش اين ورزش را تعيين نمود. به طور كلي آغاز تاريخ تنيس روي ميز را مي توان از اواخر قرن نوزدهم دانست و اين هم زماني بود كه تنيس روي ميز جاي خود را از اطاقها و زيرزمينهاي خصوصي با سالنهاي مسابقات عوض كرد و بدين ترتيب ورزشي كه يك نوع تفريح خصوصي و خاص طبقه اشراف بود به يك ورزش عمومي تبديل گشت .
ورزش تنيس روي ميز در آغاز در آسيا ، انگلستان يا نزد سرخپوستان آمريكاي شمالي و جنوبي به طور ابتدايي بازي مي شد. در ابتدا براي بازي دراين ورزش از راكتهاي شبكه دار مثل راكت تنيس و توپهاي پارچه اي كه به صورت گلوله محكم پيچيده شده بود، يا توپ لاستيكي كوچكي كه باد مي شد استفاده مي كردند، تا اينكه كم كم راكتهاي شبكه دار جاي خود را با راكتهاي چوبي دسته بلند و باريك و پوشيده از پوست گوساله دردوطرف تخته راكت عوض كردند. رييس سابق فدراسيون بين المللي تنيس روي ميز آقاي "ايورمونتا گو" از انگليس كه سالها دراين پست بود منشاء بازي تنيس روي ميز را از سرخپوستان مي دانست. هنگامي كه در سال 1890 "جيمز گيب" انگليسي، توپ مخصوصي كه جنس آن از سلولوئيد( تقريباً همجنس توپهاي فعلي) بود درست كرد، تحولي بزرگ در اين ورزش ايجاد نمود. راحتي و كنترل اين توپ در هنگام بازي باعث رونق و معروفيت بيشتر اين ورزش گرديد و به خاطر صداي پينگ و پنگ كه از برخورد راكت با توپ سلولوئيدي ايجاد مي شد، نام اين ورزش را كه به اسم "گوسيما" يا "فليم فلام" يا "ويف وايف" يا "پيم پام" متداول بود به "پينگ پنگ" تغيير يافت . اين اصطلاح در انگستان تحت شماره 19070 به انحصار ثبتي رسيد. اما چون اين ورزش مقررات و قوانين مخصوصي نداشت، بازيكنان هر كشور به فراخور حال و موقعيت و علاقه خود هر طور كه مايل بودند بازي مي كردند و طول و عرض ميز يا بلندي و كوتاهي آن در نزد كشورهاي مختلف متفاوت بود ، يا بلندي و كوتاهي تورميز يك كشور با تور ميز كشورهاي ديگر هم سطح نبود. به دليل همين ناهماهنگي هر كس فقط مي توانست روي ميز منتخب خود كه عادت كرده بود بهتر بازي كند. در آن زمان "لاسچلوپارتمان" مجاري و در سالهاي بعد "شومن واريته" با كفشهاي قلابدار و شلوار مشكي و پيراهن مشكي ابريشمي در صحنه ظاهر مي شدند و تماشاچيان را با فوت و فن هايي از بازي تنيس روي ميز سرگرم مي كردند . شگرد و هنرنمايي خاص آنها در برگرداندن توپها از داخل يك ليوان بود، هنري كه امروز فقط تعداد كمي از بازيكنها بدان تسلط دارند.
در سال 1905 يك انگليسي به نام " گود" به روي راكتهاي چوبي، قطعه اي لاستيك موج دار( دندانه دار) قرار داد و بدين وسيله بازيكنان ياد گرفتند كه به آن پيچ ها و سرعتهاي گوناگون به توپ بدهند و بدين ترتيب راكتهاي روكش لاستيكي دانه دار به سرعت مورد قبول عامه قرار گرفت و جاي راكتهاي چوب پنبه اي و چوبي را گرفت ونيز راكتهايي ساخته شد كه روكشهاي مخملي داشتند. در آغاز، بازي تنيس روي ميز شامل حمله از يك طرف و ضربه اي از طرف ديگر بود كه به عنوان جواب اين حمله( دفاع) از طرف ديگر ميز داده مي شد.
از سال 1920 يك تجارتخانه ورزشي براي تبليغ علامت كالاي تجارتي اش از نام پينگ پنگ استفاده كرد و به همين علت بعدها نام اين ورزش از پينگ پنگ به تنيس روي ميز تغيير داده شد. در سال 1926 فدراسيون بين المللي تنيس روي ميز تأسيس شد و با كمك دكتر"لي من" قوانين و مقررات خاص و يكنواخت تنيس روي ميز را تصويب كرد. از همين سال مسابقات جهاني تنيس روي ميز آغاز شد كه اولين دوره آن در لندن برگزار شد. از سال 1939 تا 1946 به علت وقوع جنگ جهاني دوم همه فعاليتها و مسابقات جهاني اين ورزش تعطيل شد. درسال 1947 يعني بعد از جنگ دوم جهاني مجدداً مسابقات جهاني شروع شد و تا كنون بدون وقفه انجام شده است.
از سال 1926 تا 1952 اين ورزش كه بيشتر با راكتهاي تخته اي پوشيده از لاستيك دانه دار در دو طرف چوب راكت و با روش دفاعي بازي مي شد را به علت كسب عناوين مختلف قهرماني توسط اروپايي ها مي توان عصر اروپايي ها دانست و دهه سال 1950 را كه به دليل ظهور و درخشش ژاپني ها و معرفي روش پن هولدر( گرفتن راكت به شكل مداد) و ارائه ضربه هاي فورهند و بازي تهاجمي نزديك به ميز به وسيله راكتهاي اسفنجي و رقص پا توسط آنها و كسب اغلب عناوين قهرماني اين ورزش، اين دهه را نيزعصر ژاپني ها ناميد. ژاپني ها تا سال 1961 اين برتري مطلق را حفظ كردند و همواره ستاره مسابقات جهاني بودند. در سال 1959 جنگ كوتان اولين بازيكن چيني بود كه كاپ انفرادي مردان جهان را با خود به پكن برد . از 1961 تا 1967 كه چيني ها در مسابقات جهاني حضور پيدا كردند و گوي رقابت را از ژاپني ها گرفته بودند و قهرمان بي چون و چراي تنيس روي ميز دنيا شدند و عناوين انفرادي و تيمي مردان را در مسابقات جهاني 1961 پكن، 1963 پراگ و 1965 لوبليانا را به خود اختصاص دادند عصر چيني ها ناميده شد. در ضمن ، ضربه هاي لوپ (ضربه هاي پيچدار و مارپيچي) از سال 1960 توسط ژاپني ها اختراع شد كه با استقبال عامه روبرو شد( اين ضربه به وسيله لاستيكهاي اسفنجي دانه دار پشت رو شده و معكوس زده مي شود) در طول سالهاي 1961 تا 1983 عناوين قهرماني در اختيار ژاپني ها ، چيني ها و تا حدي مجاري ها بوده است كه از اين ميان فاتح مطلق همچنان چيني ها بوده اند.
خوش آمدید
با سلام اینجا مکانی، جهت معرفی و تحقق بخشیدن به اهداف رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی می باشد ،از انتخاب شما سپاسگزاریم.
کارشناس تربیت بدنی و علوم ورزشی وحید ریاحی
آسیب شناس ورزشی و حرکات اصلاحی وحیده ریاحی
نویسنده : sportbody
تاریخ : پنجشنبه 24 اسفند 1396
